https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_k9_Bwjb-J2mFBi0NnjLDhnXl-zgUsrruQ

Wytwórnia Domino wydała ponownie dwa pierwsze solowe albumy Pete’a Shelley’a (frontman grupy Buzzcocks) – Homosapien i XL1. To pierwsze samodzielne reedycje tych płyt od czasu wydania ich w zestawie, który pojawił dzięki Genetic Records w 2018 roku.



Albumy zawierają dodatkowe utwory ze stron B singli, wersje dub i rozszerzone miksy, a także wkładki z nowymi zdjęciami i ilustracjami oraz obszernymi komentarzami autorstwa cenionego autora książek o muzyce popularnej Clintona Heylina.



Oba albumy powstały we współpracy ze znanym producentem Martinem Rushentem i pokazały, jak po odejściu z Buzzcocks Shelley zaczął sięgać po szersze muzyczne środki wyrazu – pojawiła się elektronika i syntezatory. Homosapien szczególnie uchodzi za przełomową, bardzo wpływową płytę, która zapowiadała brzmienie, jakie Rushent kilka miesięcy później stworzył z The Human League na albumie Dare. Utwór „Homosapien” został w tamtym czasie zakazany w radiu BBC z powodów homofobicznych, ale szybko stał się hymnem klubów gejowskich. Wątek queerowy odegrał zresztą ogromną rolę zarówno w życiu osobistym Pete’a, jak i w jego muzyce – co wyraźnie słychać na obu tych albumach.



Debiutancki solowy album Pete’a Shelley’a, Homosapien, ukazał się 15 stycznia 1982 roku, ale jego powstawanie trwało długo – czerpał z pomysłów, które narodziły się jeszcze zanim Pete dołączył do Buzzcocks. Wiele utworów, w tym tytułowy, powstało już w 1973 roku, kiedy Shelley zaczął pierwsze próby z domowym nagrywaniem. Jego wczesne zespoły, takie jak Jets of Air, inspirowały się glam rockiem i eksperymentalnym brzmieniem, co położyło podwaliny pod jego późniejszą solową twórczość. Mimo że był aktywnym członkiem Buzzcocks, Pete’a coraz bardziej ciągnęło w stronę elektroniki i mniej konwencjonalnych form – szczególnie po tym, jak zobaczył, jak dużym uznaniem kr.......
more