https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_kK-q50yBu1p6XAzxZu9JaMsKD-PoqmoyQ&si=X8C9k4ALwLwNdSTW

Wiosna 2008. Wydarzenie sezonu – “Third”! Trzeci w dyskografii i zarazem pierwszy od ponad dziesięciu lat, nowy, studyjny album Portishead.

Szef brytyjskiego oddziału Island Records, Nick Gatfiled, jest pełen entuzjazmu w związku z tym wydawnictwem: „Udało im się stworzyć całkowicie nową definicję brzmienia Portishead. To nie jest kolejna wariacja na temat „Dummy”. Udało im się uniknąć tej pułapki. Oczywiście wszystkie oryginalne elementy są na swoim miejscu, jak na przykład głos Beth. Jednak pojawiają się w zupełnie nowej formule…”

Portishead od początku byli czymś absolutnie wyjątkowym na scenie. Kiedy pojawili się między siermiężnymi riffami zespołów ze Seattle a ostrym, nie skomercjalizowanym jeszcze wówczas tak ekstremalnie hip hopem, nikt nawet nie wiedział jak nazwać ich muzykę. Brak jasnego, gatunkowego zaszeregowania, nie przeszkodził jednak dwóm pierwszym singlom, „Glory Box” i „Sour Times”, całkowicie zdominować wszystkich rozgłośni radiowych i telewizyjnych. Debiutancki album, „Dummy”, okazał się jednym z najważniejszych wydawnictw lat dziewięćdziesiątych. Piosenka „Glory Box” pojawiła się w filmie Bernardo Bertollucciego „Ukryte Pragnienia” a także w reklamie... spodni Levi’s. A to wcale nie koniec, kolejna piosenka, „Numb”, pojawiła się w telewizyjnym hicie „Lost”, oraz w reklamie samochodów Nissan. Kilka innych piosenek trafiło na soundtracki do takich filmów jak „Marsjanie Atakują”, „Tank Girl”, czy „Zabójcy”.

Drugi album zespołu, zatytułowany po prostu „Portishead”, sprzedał się bardzo dobrze, ale nie powtórzył sukcesu artystycznego debiutu.
Udanym projektem, okazały się za to koncertowy album i DVD „Roseland NYC Live”. Cały materiał zarejestrowano w Roseland Ballroom, w Nowym Jorku 24 lipca 1997. Późnie.......
more