Wiedeń jakoś zawsze kojarzy się walcami. Jeśli zaś chodzi o współczesną scenę klubowo-elektroniczną, ma ona - w przekonaniu ludzi niewtajemniczonych - raczej lokalny charakter i świeci odbitym światłem dokonań elektroników z Niemiec. Tak przynajmniej było do czasu pojawienia się kwartetu Sofa Surfers jesienią 1996. O tym jak ciężko walczy się ze stereotypami i przeświadczeniem o muzycznej peryferyjności Wiednia, na własnej skórze odczuli Wolfgang Schlögl, Markus Kienzl, Wolfgang Frisch i Michael Holzgruber. Dopiero ich drugi album, "Cargo" (2000) zwrócił uwagę krytyków. Lepiej późno niż wcale. Najważniejsze, że talent Sofa Surfers do kreowania muzyki opartej na mrocznych brzmieniach, sugestywnych rytmach i głębokim dubbowym basie został nagrodzony entuzjastycznymi recenzjami, w których nie należały do rzadkości porównania do Primal Scream z okresu "Vanishing Point". Każdy, kto zna album grupy Bobby'ego Gillespie'ego doceni wagę tego komplementu. "Encounters" - swoista ilustracja dźwiękowa dla katalogu lęków i zagrożeń, jakie zagrażają człowiekowi na progu XXI w., a jednocześnie soundtrack nieuchronnie nadciągającego Armageddonu - uznany został w niektórych kręgach za małe arcydzieło gatunku. Sofa Surfers stworzyli podporządkowany pewnej muzycznej i narracyjnej koncepcji cykl 13 "movements", który otwiera mroczny, łączący industrialne brzmienia z hip-hopem utwór "Formula", a kończy eteryczny, przesycony nadzieją i miłością instrumentalny "Gamelan". Muzycy zespołu zaprosili tym razem do współpracy spore grono znakomitych wokalistów, reprezentujących wiele różnych gatunków, od hip-hopu (Sensational, Oddatee, Dalek, MC Santana), przez folk-blues (Jeb Loy Nichols), reggae (Junior Delgado) i rhythm and blues (Lil Desmond Levy, Dawna Lee), po avant-rock (Mark Stewart). Efekt jest piorunujący. Jeśli ktoś kocha elektronikę, trudno mu będzie oderwać się od tej płyty.