Oto kolejna oryginalna, zaliczana do najważniejszych płyta Amalii Rodrigues. Najsłynniejsza śpiewaczka fado, właściwie twórczyni gatunku, rozsławiła na świecie nie tylko muzykę wąskich uliczek Lizbony, ale całą Portugalię i jej kulturę.
W swej Ojczyźnie była otaczana czcią, a po jej śmierci w 1999 roku ogłoszono trzydniową żałobę narodową.

Recenzja z książki AMALIA RODRIGUES - Najsłynniejsza Śpiewaczka Fado, autor Vitor Pavao dos Santos
Jest to pierwsza wydana płyta z nagraniem na żywo i jeden z największych sukcesów fonograficznych Amalii, z wieloma wydaniami w najróżniejszych krajach.
Na ten szczególny koncert został wybrany repertuar śpiewany wyłącznie po portugalsku, co w owym czasie nie zdarzało się podczas zagranicznych koncertów Amalii, ze standardami, od tamtego czasu zawsze oczekiwanymi na jej koncertach [Uma Casa Potuguesa, Combra, Lisboa Antigua i obowiązkowo Barco Negro].
Usłyszymy także cztery utwory Valerio [prawdopodobnie dopiero później Amalia doszła do wniosku, że kompozycje Valerio za granicą nie odnoszą sukcesu]. Jedyną niespodzianką jest piosenka ‘Nem Ás Paredes Confesso’, która już nigdy więcej nie została nagrana. Znalazła się tu jeszcze ‘Tudo Isto É Fado’, która przeszła do stałego repertuaru Amalii.
A całości płyta prezentuje się świetnie, z cudownym głosem, wspaniałymi interpretacjami, niezwykłą swobodą i pewnością siebie w zapowiedziach utworów, z wielką nieśmiałością przy podziękowaniach, ale ze zbyt dużym uporządkowaniem w sektorze brawa-piosenka-brawa, wykazującym być może nadmierna ingerencję studyjnej obróbki, bo z pewnością nie brak entuzjazmu widzów Olimpii, o którym wiadomo, że był ogromny.
Mimo, że był to pierwszy występ Amalii na tej najważniejszej scenie europejskiej piosenki, śpiewała tam przez dwa kolejne sezony – wydarzenie bez precedensu!