ECM debut for Michael Formanek, whose formidable bass has propelled groups from the Mingus Big Band to Tim Berne’s Bloodcount and has backed artists as diverse as Chet Baker and Elvis Costello. A bandleader and composer in his own right, he is heard here with some highly-talented colleagues in an outgoing programme of his own pieces, whose unorthodox constructions set up strong solos and fiery group interaction.
“The Rub and Spare Change” to debiutancki album basisty Michaela Formanka w szeregach wytwórni ECM. Płyta została nagrana w czerwcu 2009 roku w Hampton w stanie New Jersey i zmiksowana w nowojorskich studiach Avatar przy asyście Manfreda Eichera.
Styl Formanka łączy w sobie motoryczny pęd, nośne riffy i intensywne, gęste rytmy. Porozumienie muzyków grupy „wypływa z poprzedniej współpracy w różnych układach personalnych. Tim, Craig i Gerald to muzycy, którzy świadomie i aktywnie szukają wyzwań, i niezależnie od tego, jaki materiał im dostarczę, wiem, że będą chcieli uczynić sesję nagraniową interesującą dla nich samych. Mam wielkie zaufanie do muzyków z grupy. Komponuję tak, by wydobyć ich umiejętności.”
Formanek zebrał swój kwartet po raz pierwszy w sierpniu 2008 roku na koncert w klubie The Stone w Nowym Jorku. Z alcistą Timem Berne basista współpracował już w 1991 roku przy płycie „Wide Open Spaces”.
Pierwsza część otwierającego płytę „23 Neo” oparta jest na ostinantowej figurze w metrum 23/8 granej przez fortepian i perkusję. „Jest prosta, ale niejednoznaczna harmonicznie” - ocenia ją Formanek. - „Jej cztery wartości wysokościowe poddały mi pomysł prostej skali melodycznej, którą mogę w niej wykorzystać. To eksperyment dotyczący ograniczenia wartości wysokościowych, które można użyć w melodii. Tim i ja gramy taką poszarpaną, fragmentaryczną linię.” Swobodna pod względem faktury improwizacja przeradza się w kolejną ostinatową kompozycję - „Neo”.
„The Rub And Spare Change” również łączy ze sobą dwa utwory. Część pierwsza „The Rub” odnosi się do wspomnień z młodości spędzonej w San Francisco i współpracy z muzykami funkowymi z Oakland. „Nie gram już tego typu muzyki, ale jakaś jej część, nastrój, jest wciąż we mnie. Chciałem by był w tym utworze taki „ognisty” groove, ale z innego ro....... more