Abdullah Ibrahim & Ekaya

Abdullah Ibrahim: piano
Belden Bullock: bass
George Gray: drums
Cleave Guyton: alto saxophone, flute
Keith Loftis: tenor saxophone
Andrae Murchison: trombone
Jason Marshall: baritone ssaxophone

Editor's info:
The term legend is used exceedingly in our prosaic times. But it is appropriate in every respect when we talk about the South African jazz pianist Abdullah Ibrahim. Then this giant of a man, who has not lost anything of his eagle-like sharpness despite being in the middle of his 70s, not only tells stories with his music, he also embodies living history. Abdullah Ibrahim emanates an aura of impregnable eternity.

Born as Adolphe Johannes Brand 1934 in Cape Town, he worked as a professional musician under the name Dollar Brand starting in 1949. The significance of that during apartheid in South Africa need not be explained here. Still, he stuck it out in his native country until the beginning of the 60s, performed with Miriam Makeba and founded the first noteworthy jazz band in Africa with the Jazz Epistles. However, international recognition also produced distrust in his country. He moved to Europe in 1962, performed above all in Switzerland and Denmark, and was discovered by Duke Ellington in 1965.

Ellington took Brand back to New York. He set off on a spiritual path on the side of Ornette Coleman and John Coltrane, which he has not left till today. He never broke off his close connection to Africa, but he also constantly sought alliances in Europe and Asia. Starting from 1968, his closest collaborators included musicians such as Don Cherry, Gato Barbieri and the legendary South African bassist Johnny Dyani. He converted to Islam in 1968 and took the name Abdullah Ibrahim, which slowly replaced the trademark Dollar Brand over the next decades. He was the foremost integration figure for African jazz in the 70s and 80s. The abolition of apartheid was also an act of liberation for Abdullah Ibrahim. He played at the inauguration of Nelson Mandela in 1994. He expanded the context of his African roots and American memories into a global experience with the reflective solo album "Senzo".

The band Ekaya is o.......
more

Słowo legenda jest nieco nadużywane w naszych prozaicznych czasach. W wypadku południowo afrykańskiego pianisty Abdullaha Ibrahima nie ma wątpliwości że znajduje ono właściwy kontekst. To wielki człowiek, który nic nie stracił ze swej wyrazistości: nie tylko snuje opowieści własną muzyką – sam jest ucieleśnieniem historii.

Formacja Ekaya to jeden z jego długodystansowych projektów. Ekaya oznacza ojczyznę lub rodzinne miasto. W 1983 roku zespół rozpoczął od wykonywania południowo afrykańskiej muzyki ludowej, przenosząc jej hymniczną magię w sferę jazzowej instrumentacji. Pierwszy album tej formacji został zatytułowany po prostu "Ekaya". Saksofoniści Carlos Ward, Ricky Ford i Charles Davis weszli w skład tej formacji. Nagrany w tym samym składzie album "Water From An Ancient Well" ujrzał światło dzienne dwa lata później. Skład zespołu Ekaya zmienił się zupełnie w stosunku do debiutanckiego, duch pozostał ten sam. Ekaya stała się swego rodzaju instytucją – jest centrum uniwersalnej symboliki: niezależnie dokąd się wybierzesz, zostaniesz w domu.

Cleave Guyton (saksofon altowy, flet), Keith Loftis (saksofon tenorowy), Jason Marshall (saksofon barytonowy), Andrae Murchinson (puzon) wybrzmiewają w pełnej harmonii z perkusistą Georgem Grayem, basistą Beldenem Bullock’iem i charakterystycznym hymnicznym brzmieniem fortepianu Ibrahim'a, tworząc wielogłosowy chór. Utwory autorskie kompozycje stworzone w trakcie istnienia formacji Ekaya. Duch pozostał nie zmieniony, zmieniło się natomiast podejście. Przeszłość i przyszłość splata teraźniejszość Ibrahima. Hasło "Back to the Future" nie jest dla niego modnym sloganem, stanowi natomiast podstawę rytualnych korzeni jego muzyki. W rezultacie kompilacja utworów umieszczonych na płycie (niektóre z nich mają 25 lat) nie ma nic wspólnego z rewizjonizmem, melancholią czy megalomanią, które tak często towarzyszą produkcjom płytowym wiekowych jazzowych herosów. Cytując Ibrahima: "Nowa Ekay.......
more