muzycy:
Jason Adasiewicz: vibraphone
Mike Reed: drums
Nate McBride: bass

Editor's info:
The Jason Adasiewicz Trio features Jason on vibraphone, Mike Reed on drums, and Nate McBride on bass. The Chicago jazz group formed in 2008, first experimenting as a free improvising trio, and later focused attention on arranging tunes that Adasiewicz wrote during his wife's first pregnancy in the summer of 2009. In addition, the trio plays homage to Sun Ra, Duke Ellington, and Hasaan Ibn Ali - a pianist that was only documented once in his life, in 1964 with Max Roach. Sunrooms is Adasiewicz's first release on Delmark as a leader, but he is not a stranger to the label. He is currently a member of bands lead by Josh Berman, Rob Mazurek, and Nicole Mitchell. "Adasiewicz has a tone and sense of phrasing that is unlike anyone on the instrument currently active, his sense of melody wistful and attack pelting with equal parts Milt Jackson and Khan Jamal. " -The Austinist

"Sun Rooms" to pierwsza triowa płyta sygnowana nazwiskiem Jasona Adasiewicza. Znany z własnych projektów (Rolldown), ale także nagrań z Aramem Sheltonem, Timem Daisym, Joshem Bermanem, Robem Mazurkiem, Nicole Mitchell, Fredem Lonberg-Holmem, Jebem Bishopem, Keefem Jacksonem, ale i art-countrowcami - Simonem Joynerem czy Michaelem Krassnerem, tym razem mocno ograniczył zestaw instrumentów. Nazwiska pozostałych dwóch muzyków przyprawią miłośników "młodego Chicago" o dreszcz emocji. Perkusista Mike Reed i basista Nate McBride to podpory tamtejszej sceny jazzowej, chociaż jako sekcja rytmiczna na płycie spotykają się chyba po raz pierwszy. Znającym muzykę tych wykonawców to zestawienie obiecuje muzykę otwartą, eksperymentalną, czerpiącą z dokonań sceny free jazzowej, zaskakującą. Ale muzyka zespołu podąża w drugą stronę - free jazzu tu się właściwie nieuświadczy, muzyka w całości przynależy do jazzzowego mainstreamu. Nie ma tu ani odrobiny eksperymentu w duchu nagrań Walta Dickersona, wcześniejszych o ponad trzy dekady.
Jason Adasiewicz znakomicie czuje jednak swoją muzykę. W tym bardzo trudnym zestawieniu (wibrafon-kontrabas-perkusja) potrafi zbudować muzyczną formę, która nie nuży słuchaczy, frapuje zaciekawia, intryguje. Recepta jest dosyć prosta - swing. Wszystko w tym nagrania na tym jest oparte czy sięga on po kompozycje Ellingtona, Sun Ra czy też własne utwory. I nie ma znaczenia czy gra pełną melancholii balladę ("Rose Garden") czy oparty na interwałach utwór o skomplikowanych podziałach metrycznych "You Can't". Trio cały czas działa niczym mechanizm szwajcarskiego zegarka - równiutko grane unisona, ma znakomity timing, wszystko jest zagrane "w tempo".
Jedyną osobą, która wyłamuje się z tej maintreamowej konwencji jest McBride. Chociaż cały czas gra na akustycznym instrumencie potrafi imitować na nim brzmienie elektrycznego basu przywołujące jego dokonania choćby w Bridge 61 Kena Vandermarka. Dzięki jego postawie muzyka Adasiewicza wciąż brzmi świe.......
more