APOLONIA NOWAK Ars Nova Anatomia kobyły (Kurpiowskie i mazowieckie piosenki ludowe na dawnych instrumentach) / Anatomy of Mare (polish folk songs on ancient instruments)
Ars Nova - ensemble
Jacek Urbaniak - artistic director
Apolonia Nowak, Paweł Majewski - soloist
Kompozycje i opracowania Jacek Urbaniak (1-13), Krzysztof Owczynik (14-21)
Tematem nagrania, do którego nawiązuje tytułowa melodia Anatomia kobyły, jest koń, zwierzę stale obecne w piosenkach ludowych. To wokół konia rozgrywa się ich akcja, koń często pojawia się na początku piosenki albo jest jedynym świadkiem wydarzeń, przyjacielem, czy powiernikiem, który czynnie uczestniczy w opisywanych przez anonimowych twórców wydarzeniach, próbując na przykład bronić nieświadomej zbliżającego się nieszczęścia dziewczyny:
"koniki zarżały
z stajni wyjść nie chciały,
bo one o nieszczęściu
Kasiuni wiedziały"
Można by zapytać dlaczego instrumenty dawne? Z pewnością najprostsza odpowiedź to fakt, że na nich grają muzycy zespołu Ars Nova i właśnie to instrumentarium, a nie inne służy im do realizacji artystycznych wizji. Można jednak argumentować inaczej. Instrumenty dawne mają w porównaniu do współczesnych mniej wyeksploatowane brzmienie. Jeżeli więc szuka się oryginalnych, ciekawych efektów kolorystycznych, to raczej szybciej niż w "wygładzonych" instrumentach współczesnych znajdziemy je wśród fideli, puzonów barokowych i pomortów, o których to instrumentach, ich wyglądzie i brzmieniach ogólnie mniej wiadomo. Instrumentarium dawne ma często tak niepowtarzalne brzmienie, że wystarczy użyć jednej średniowiecznej fujarki albo violi da gamba, aby na przykład zmienić koloryt nagrania współczesnej wielkiej orkiestry symfonicznej. Toteż użycie w tym nagraniu takiego instrumentarium oraz głosów śpiewaków ludowych dało bardzo oryginalne efekty brzmieniowe - od dźwięków pełnych słodyczy do chropowatych i tajemniczych brzmień instrumentów dętych.