muzycy:
Darren Johnston: trumpet
Aram Shelton: alto saxophone, Bd clarinet, bass clarinet
Lisa Mezzacappa: double bass
Kjell Nordeson: drums, percussion

Editor's info:
Since the late fifties, Ornette Coleman's music has inspired many projects. The music of Cylinder shares Ornette's now-iconic chordless instrumentation (trumpet-reeds-bass-drums) - but the novelty here is in the way the harmolodic concept of the master saxophonist is applied through inventive compositions and creative musical structures. Darren Johnston, Aram Shelton, Lisa Mezzacappa and Kjell Nordeson do this with their own voices, not passively reproducing Ornette's free jazz of the past - "Cylinder," the album, is molded in history, but it's not nostalgic. The members of this quartet, who each compose for the group, come not only from diverse geographical origins (Ontario, Florida, New York and Stockholm, all converging in San Francisco), but also from different practices in jazz and improvisation. We can find Johnston in avant-garde excursions and in straight-ahead contexts, and that says much about his personality. Shelton can be simultaneously lyrical and abrasive, making it impossible to attach his personal style with a specific jazz branch. Mezzacappa is oriented for a cross-current, going from jazz to chamber music to sound art. Nordeson is involved in many experimental and free-improvising bands, and composes for dance and intermedia art. This is music of the future made present, fresh compositions and bold musicianship heralding a new wave of creative music emerging from the West Coast.

"Cylinder to nowy projekt czwórki świetnie znanych muzyków, którzy na tej płycie spotkali się po raz pierwszy. O ile wiem, nie nagrywali ze sobą wcześniej, ani też nie współtworzyli regularnie pracujących kolektywów, więc tym większym zaskoczeniem jest doskonałe współbrzmienie na tej płycie kwartetu jako całości - mimo że muzycy wywodzą się z odmiennych tradycji.
Było kiedyś hasło "kobiety na traktory" - teraz, gdy słucham kolejnego już nagrania z udziałem Lisy Mezzacappa, mam ochotę zakrzyknąć "kobiety do kontrabasów"! Obok Joelle Leandre i włoskiej basistki Silvii Bolonesi, wyrosła nam nowa gwiazda kontrabasu. W każdym projekcie potrafi zachwycić i imponuje siłą, i energią godną tsunami.
Aram Shelton, co udowodnił już sporo wcześniej, jest niezwykle czujnym partnerem, potrafiącym zagrać szybką, ruchliwą frazą jak i dostojnym, potężnym dźwiękiem. Jego muzyka i improwizacje mocno odwołują się do bopowych korzeni, ale nie jest on spadkobiercą Charlie Parkera w takim stopniu jak np. Dave Rempis. Więcej w jego grze fascynacji choćby dokonaniami Colemana.
Darren Johnson to trębacz kojarzony ze scenę nowojorską, ale nie tą stricte improwizowaną, na której rej wiodą Nate Wooley i Peter Evans. Dogłębnie studiował muzykę bałkańską i jej wpływy obecne były w jego wcześniejszych autorskich projektach. Dają się wychwycić w jego też i tu - chociaż w o wiele mniejszym stopniu.
Jedynym w tym zestawie Europejczykiem jest Kjell Nordeson, od lat osiadły w Kalifornii perkusista, który zaczynał muzyczną karierę w AALY trio u boku Matsa Gustafssona (z którym zresztą nadal współpracuje w ramach Swedish Azz).
Muzyka to stałe poszukiwanie balansu pomiędzy kompozycją a improwizacją, wzbogacone wszystkimi tymi doświadczeniami. Czasami odwołują się oni jeszcze do harmolodycznych idei Colemana z końca lat pięćdziesiątych, czasami grają mocny, energetyczny niemal free improv. Tradycja free jazzu miesza się tu rockowymi odwołaniami (Shelton), jak i elementami .......
more