Księżyc i jego krytyk
Nieznany fragment „Obciachu” Kingi Dunin
Teoria poznania
Lotta w Krakowie
„Cały las pełen dziadka”
Rok w Medanie
Goldfinger meets a goldfish
Heiliger Dankgesang eines Genesenden
Wilanów
Placówka
W Szwajcarii
WSZYSTKO PRZESZKADZA
Przygoda
Weź ręce od mego przyjaciela!
Philips & Myama
Polonia w Kolonii
Keep walking
Umorzenie
Nieznany fragment powieści Andrzeja Żuławskiego
Niewinność
„Ta dziewczyna to prawdziwa drzazga w dupie. Co
mnie też podkusiło, żeby zabierać ją do Joanny! (Marek
nie mógł sam siebie zrozumieć, co zresztą zdarzało
mu się nie po raz pierwszy i nie ostatni.) Co innego w liceum,
zresztą kiedy to było, pół roku temu, prehistoria.
Człowiek chciał się wyszaleć, kiedyś trzeba, no i przede
wszystkim poznać to, czego się tak naprawdę nie chce
(Marek poczuł, że wie już z całą pewnością, czego tak
naprawdę chce od życia). No przecież jak ją zobaczyłem
wtedy w tym autobusie, chyba bym się spalił ze wstydu,
gdyby do mnie podeszła. Jeszcze nie daj Boże z jakimiś
pretensjami. Akurat wtedy, gdy mi się pierwszy raz udało
trochę zaimponować Joannie! Na szczęście też wyglądała
na nieźle przestraszoną. Szara, zmokła mysz, po prostu
litość bierze. No właśnie, litość, trzeba to jakoś zwalczyć,
dać sobie spokój z tymi sentymentami.”
(Nieznany fragment „Obciachu” Kingi Dunin)
ADAM WIEDEMANN (1967) – poeta, prozaik, eseista. Wydał 7 tomów wierszy: Samczyk (1996), Rozrusznik (1998), Konwalia (2001), Kalipso (2004), Pensum (2007), Filtry (2008) i Dywan (2010), dwie książki prozatorskie: Wszędobylstwo porządku (1997) i Sęk Pies Brew (1998; edycja niemiecka - 2001, rosyjska ....... more