Lasoń Ensemble Mikołów Chamber Players
Piotr Sałajczyk - piano
Krzysztof Lasoń - violin
Agnieszka Lasoń - violin
Elżbieta Mrożek-Loska - viola
Stanisław Lasoń - wiolonczela

In the catalogue of Grażyna Bacewicz’s works (1909–1969), there are two piano quintets, dated 1952 and 1965. The first one is often combined with the preceding IV String Quartet (1951), one of the most outstanding pieces of work of this composer. These quintets belong to the neoclassical trend of Bacewicz’s music, which is distinguished by the usage of the traditional forms and references to the folk style, but also the calligraphic distinctiveness of the themes, economy of texture, sophistication of the diatonic function, and clarity of the narration, despite the classical models. This is a “French” quality: a discipline, probably innate, but also cultivated to some extent during the studies under Nadia Boulanger.

(...)

In 1935, at the peak of the neoclassical period, the Piano Quintet in G minor Op. 34 by Juliusz Zarębski was published. Better late than never! The Quintet was written at the beginning of 1885, during the period of convalescence of the composer (who suffered from tuberculosis) in his home town of Żytomierz. The Quintet was the last and the most outstanding masterpiece written by Zarębski, who died in September of this same year at the age of 31. Zarębski was a member of the 19th century guild of composers and virtuosos. Extremely talented, he studied piano and composition in Vienna and Petersburg. He composed mainly salon and virtuoso music for the needs of his numerous tournées; the most famous collection is called Roses and thorns (Róże i ciernie). The great talent of Zarębski is reflected in the opinions of Franz Liszt, who had seen in him not only the great virtuoso (sharing the interest in a two-keyboard piano with the maestro from Weimar), but also a deeply sensitiv.......
more

Lasoń Ensemble Kameraliści Mikołowa
Piotr Sałajczyk - fortepian
Krzysztof Lasoń - skrzypce
Agnieszka Lasoń - skrzypce
Elżbieta Mrożek-Loska - altówka
Stanisław Lasoń - wiolonczela



W katalogu twórczości Grażyny Bacewicz (1909–1969) figurują dwa kwintety fortepianowe: z roku 1952 oraz 1965. Pierwszy łączony jest zazwyczaj z poprzedzającym go IV Kwartetem smyczkowym (1951), jednym z najwybitniejszych dzieł tej kompozytorki. Utwory te należą do neoklasycznego nurtu muzyki Bacewiczówny, charakteryzującego się stosowaniem tradycyjnych form oraz upodobaniem do ludowych stylizacji, ale także kaligraficzną wyrazistością tematów, oszczędnością faktur, wyrafinowaniem harmoniki, klarownością narracji – swoistej, mimo wzorców klasycznych. To „paryski” szlif: dyscyplina, pewnie wrodzona, lecz również w jakimś stopniu kultywowana podczas studiów u Nadii Boulanger.

(...)

W roku 1935, w szczytowym okresie neoklasycyzmu, opublikowany został Kwintet fortepianowy g-moll op. 34 Juliusza Zarębskiego. Lepiej późno niż wcale! Powstał bowiem na początku roku 1885, podczas rekonwalescencji chorego na gruźlicę kompozytora w rodzinnym Żytomierzu. Jest ostatnim i najwybitniejszym dziełem Zarębskiego, który zmarł we wrześniu tego samego roku w wieku zaledwie 31 lat. Zarębski należał do XIX-wiecznej gildii kompozytorów-wirtuozów. Fenomenalnie uzdolniony, studiował fortepian i kompozycję we Wiedniu i Petersburgu. Tworzył głównie muzykę salonową i wirtuozowską na potrzeby swych licznych tournées; najbardziej znany jest zbiór Róże i ciernie. O jakości talentu Zarębskiego najlepiej świadczą opinie Franza Liszta, który widział w nim nie tylko wielkiego wirtuoza (dzielącego z mistrzem z Weimaru zainteresowanie fortepianem dwuklawiaturowym), lecz także wrażliwego kompozytora. Liszt przekonywał Zarębskiego do podjęcia poważnej pracy kompozytorskiej. Nie dziwi zatem, że to właśnie Liszto.......
more