muzycy:
Radek Nowicki: soprano saxophone
Michał Tokaj: piano
Michał Jaros: double bass
Michał Miśkiewicz: drums

On releasing his CD, Nowicki was aged thirty-one-exactly the same age as Coltrane at the time of his first original album. A pure coincidence and, of course, of no particular significance, and yet it seems like a good omen. After all, if this somewhat accidental record is so good, then what might we expect from those that are meticulously planned... In any case, this is a very mature debut, not only in respect to his performance skills […] and compositional talent. We should also emphasise Nowicki’s general approach to music, his way of thinking and treating jazz […]. Nowicki’s compositions lead to open structures. Aerial and Moonrose are characterised by an aesthetically effective, rough-edged lyricism […]
By Adam Poprawa, Odra

Radek Nowicki is tenor and soprano saxophonists. He graduated with honours from the Fryderyk Chopin State School of Music in Warsaw and the Jazz Institute of the Karol Szymanowski Academy of Music in Katowice. He is a member of Zbigniew Namyslowski’s Big Band. He received First Prize at the Jazz Standards Festival in Siedlce in 2000 with the Szymon Makohin Quintet. In 2004 he won Third Prize in the Jazz Struggle International Competition in Szczecin from jury leaded by Billy Harper, where he also received an honorary mention for most interesting debut. With the trio Kaczmarczyk/Dobrowolski/
... [ read entire bio ]Traczyk he was awarded First Prize in the Kultursalon Horbigger in Vienna. He has performed with such outstanding jazz musicians as Henryk Majewski, Zbigniew Namyslowski Big Band, Janusz Muniak, Tomasz Stanko & Andrzej Smolik PEYOTL, Kazimierz Jonkisz, Janusz Skowron, Zbigniew Wegehaupt, Michal Tokaj, Aga Zaryan, Grzegorz Karnas, Pawel Kaczmarczyk; Luca Nostro, Makoto Ozone , Sławomir Kurkiewicz, Konrad Zemler and Jerzy Malek. As a sideman he has worked with Rei Ceballo's Calle Sol and has been invited to take part in the musical projects of Smolik. Nowicki has perform.......
more

Wspomniałem Trane'a [...] niemniej podstawowym artystycznym odniesieniem pozostaje Wayne Shorter. Ta znakomita inspiracja została przez Nowickiego i trzech panów Michałów twórczo wykorzystana.
Dzisiejszy kwartet Shortera przedstawia olśniewający jazz, otwarta formę możliwą dzięki ścisłemu porozumieniu muzyków. Poza tym w grze amerykańskiego saksofonisty zacierają się różnice między tematem a improwizacją. Nowicki i koledzy nie imitują, dążą natomiast do czegoś podobnego (dodać wypada o analogicznym stopniu wymagań i trudności). Struktury narracyjne i harmoniczne są rozluźniane, by zespół jako całość, mógł więcej uzyskać. Także u Nowickiego tematy wydają się nieledwie pretekstem do improwizacji; tak pomyślane zostało wykonanie obu (właśnie) Shorterowskich standardów.

Słynne Footprints rozpoczynają się od perkusyjnego solo, dołączają się fortepian i kontrabas, słychać próbne dmuchnięcia sopranu, po chwili lider podaje melodię, trochę improwizuje - i zostawia prowadzenie pianiście. W równie znanych ESP już gdzieś od drugiej nuty wprowadzany przez saksofon temat staje się improwizacją. Cóż trzeba dużo umieć i (może to drugie jest jeszcze trudniejsze) dobrze wiedzieć, czego się od siebie -w-jazzie-oczekuje, żeby można było sobie pozwolić na takie rozumienie roli lidera.
Albo żeby można było przejąć z powrotem partię prowadzącą, zaczynając grę jakby od razu ze środka (własnej) improwizacji (Footprints).
Również kompozycje Nowickiego prowadzą do struktur otwartych. Aerial i Moonrose charakteryzują się estetycznie skutecznym chropawym liryzmem [...]
Adam Poprawa - ODRA, Luty 2008


On releasing his CD, Nowicki was aged thirty-one-exactly the same age as Coltrane at the time of his first original album. A pure coincidence and, of course, of no particular significance, and yet it seems like a good omen. After all, if this somewhat accidental record is so good, then what might we expect from those that are meticul.......
more