Motif [Atle Nymo / Havard Wiik / Ole Morten Vagan / Hakon Mjaset Johansen] with Axel Dorner

muzycy:
Atle Nymo: tenor saxophone, bass clarinet (only on track 1)
Havard Wiik: piano
Ole Morten Vagan: double bass
Hakon Mjaset Johansen: drums
Axel Dorner: trumpet, slide trumpet (only on tracks 1 & 6)

Editor's info:
Considering what we read somewhere in the package notes, this recording is a "smertzenfrei art transplantation". Don't ask what does this means - you'll understand when listening to the CD, but will always be uncapable to put it into words. The only thing you'll be able to argument is the consideration that this "transplantation" has more to do with vital organs than skin: it's deep and essential, not a cosmetic manipulation of apparencies. Involved are Atle Nymo, Havard Wiik, Ole Morten Vagan and Hakon Mjaset Johansen, some of the most notable improvisers in the Norwish scene, and a very special guest, German trumpet innovator Axel Dorner. The music inside is the kind you can expect from a Motif release: a mind-blowing post-bop journey with a Charles Mingus flavor, incorporating some avant-garde vocabularies and techniques, from free jazz to contemporary classical, and rhythm patterns from rock (there's a Frank Zappa influence all around, also present in the humouristic side of this proposal) and electronica (Squarepusher? Aphex Twin?). Every track results in a surprise, and a true gem. "Art Transplant" is a strong candidate for the 2011 best albums list, and surely you don't want to miss it.

"To bodaj druga ich autorska płyta po debiutanckim "Apo Calypso" dla norweskiego Jazzlandu. Ta została jednak nagrana w nieco - acz istotnie - odmienionym składzie: Mathiasa Eicka zastąpił bowiem Axel Dörner. I zmiana ta ma bardzo istotny wpływ na brzmienie kwintetu. Axel Dörner nie tylko jest wybitnym instrumentalistą i liderem własnych muzycznych projektów, jest również innowatorem trąbki, kojarzonym bardziej z berlińską sceną free improv, niż z głównym nurtem niezależnego jazzu. Jego obecność zdecydowanie odsuwa muzykę kwintetu z (choćby i współczesnego) jazzowego mainstreamu w bardziej otwarte rejony. Dalej jednak wyraźnie obecne są tu odwołania do post-bopu ze szczególnym uwzględnieniem dokonań Charlesa Mingusa (liderem zespołu jest także basista - Ole Morten Vagan), ale już improwizowane partie, jak i autorska kompozycja Dörnera rozpoczynająca płytę, mają zdecydowanie bardziej otwarty charakter. Więcej tu swobody niż na debiutanckim albumie, mniej sztywnego gorsetu, więcej oddechu. Słychać to zwłaszcza w technice gry poszczególnych instrumentalistów - paleta środków wyrazu, tych stricte free jazzowych, uległa tu zdecydowanemu poszerzeniu, a muzycy czerpią zarówno z tradycji, jak i dorobku współczesnej - tak jazzowej jak i klasycznej - awangardy. Ciekawe kompozycje, świetne porozumienie wewnątrz kwintetu, znakomita płyta."
autor: Marek Zając

Editor's info:
Considering what we read somewhere in the package notes, this recording is a "smertzenfrei art transplantation". Don't ask what does this means - you'll understand when listening to the CD, but will always be uncapable to put it into words. The only thing you'll be able to argument is the consideration that this "transplantation" has more to do with vital organs than skin: it's deep and essential, not a cosmetic manipulation of apparencies. Involved are Atle Nymo, Havard Wiik, Ole Morten Vagan and Hakon Mjaset Johansen, some of the most notable improvisers in the Norwish scene, an.......
more