https://youtu.be/vb7hnZito2M
https://youtu.be/PxWe8wb8hP4

The word Berlin is very evocative for EM fans. And as soon as we find it on an album title, it stirs up immediately the curiosity. Normal, we think unmistakably of the Berlin School style. But it is necessary to be careful because certain name albums can generate a certain confusion, like this last album of Yarek; Last Train to Berlin. If the first rustles of Sutra suggest some lunar pads of synth which float as spirits of Berlin on the curves of a bass line and a soft hopping sequenced movement for get lost in some fluty Mellotrons, the rest of Last Train to Berlin is a beautiful collection of music pieces which are perfumed of Berlin School but which oscillate between the groove and soft techno. In fact, Jaroslaw Degorski offers a delicious mixture between vintage and contemporary with a lot of Jarre references on soft and floppy rhythms which surf at the limits of the ethereal ambiences where the synth layers to the vintages aromas lose their virginity on the kicks of sonic elements and more contemporary rhythms. This just goes to show that this last album of Yarek would rather be a last stop in Berlin school than a train to go further in this style.
Monopady plunges us straight out into a kind of e-groove with a jerked rhythm which bites of its bass line a structure pounding slowly in a sound universe soaked with voices and echoing hoops. These elements decorate continually the rhythms and removable passages of the 12 tracks of Last Train to Berlin. Lively and catchy, the rhythm is soft and crawls such as a big anaconda on uneven rocks while the melody weaves a pleasant earworm. The pot of sounds is rich and amazes while giving to each track its particular cachet. Bye, Bye Berlin offers a similar rhythmic structure which on the other hand offers more mordant and more velocity with good sequences and good strikings of bass drum. The synth layers which hum are very near Berliner style while the melody hangs on to chirping of synths and the ambiences feed on.......
more

Yarek na płycie Last Train To Berlin żegna się ze szkołą berlińską. Trochę szkoda, mimo tego dla Yarka to początek nowej drogi. Dlatego choćby warto wsłuchać się w dźwięki tej płyty, bowiem artysta kapitalnie przedstawił tu swoją długoletnią fascynację tą muzyką.

Yarek (Jarosław Degórski), artysta plastyk, realizator dźwięku, producent telewizyjny, twórca muzyki elektronicznej. Debiutował kompozycją Elegia śmierć planety. W latach 2005-2008 organizował festiwal "Elektroniczny Woodstock". Od kilku lat szuka inspiracji w muzyce trance. Jak wskazuje sam tytuł Last Train To Berlin to jego pożegnanie ze "szkołą berlińską". Jednak na tym "ostatnim" albumie Yarek daleki jest od kopiowania swoich idoli w rodzaju Klausa Schulze czy Tangerine Dream. Oczywiście śmiało wykorzystuje sekwencyjne motywy, ale oprócz tego przemyca wspomniane wyżej trance'owe inspiracje. Muzyka zyskuje nieco nostalgiczny, kosmiczny wymiar ale kiedy trzeba łapie ów trance'owy nerw. Jak sam mówił jego obecną pasją jest psychodeliczny rock i właśnie w tym kierunku zamierza pójść. Na Last Train To Berlin delikatnie przemyca jeszcze wpływy etno, nadając nieco niektórym kompozycjom plemienną obrzędowość. Jednocześnie przenika te utwory wschodnia duchowość. Znakomity materiał utrzymany z jednej strony w starym stylu, ale nie stroniący od nowinek. Bardzo udane pożegnanie, wypada tylko czekać na nowe płyty Yarka. Zapewne już w odmienionej stylistyce.

Robert Moczydłowski


The word Berlin is very evocative for EM fans. And as soon as we find it on an album title, it stirs up immediately the curiosity. Normal, we think unmistakably of the Berlin School style. But it is necessary to be careful because certain name albums can generate a certain confusion, like this last album of Yarek; Last Train to Berlin. If the first rustles of Sutra suggest some lunar pads of synth which float as spirits of Berlin on the curves of a bass line and a soft hopping sequenced move.......
more