muzycy:
Jonas Kullhammar tenor and baritone saxophones, taragato
Torbjörn Zetterberg double bass
Espen Aalberg drums

Editor's info:
Second chapter of the Basement legendary sessions by the trio of saxophone ace Jonas Kullhammar, bass wizard Torbjörn Zetterberg and master drummer Espen Aalberg. Old fashioned sound exploring the natural dynamics of the instruments in a way surprisingly no one does anymore. This shouldn't be mistaken with old fashioned music, this time playing mostly Mr. Aalberg's compositions plus one rendition of Bent Rosengren tune, "Gluck".
The trio moves in classic territory as form and sound is concerned, this is a saxophone trio without a question, but behind it one can hear that this music couldn't be played in the fifities or sixties as the three players bring their updated background both in composition and playing. No one here can be mistaken for their elder influences even if you can also find them here. Once more hard bop is taken out of the museum in a way you can barely listen to these days. Autheticity remains one of the strongest point on this informal session where jazz is played in a trully (a)live set.

"Ciąg dalszy niebywałej sesji skandynawskiego tria. Kullhammar / Zetterberg / Aalberg od dawna już chyba - wnoszę to z tego nagrania - zakochani w przesyconej rytmem, motorycznej improwizacji. Inaczej niż w części pierwszej materiałów z tej sesji nagraniowej, muzycy tym razem sięgają do kompozycji Espena Aalberga. Pojawia się także jeden standard - jest nim kompozycja Bernt Rosengrena "Gluck", której muzycy nadają piękny, skandynawski charakter. Nawet jednak, gdy grają kompozycje - bardziej opierają się na komponowanych tematach niż odczytują muzykę z nut. Są one dla nich raczej pretekstem do improwizacji, podstawą wspólnego, radosnego muzykowania, niż ograniczającą inwencję formą.

Staroświeckie brzmienie płyty podkreśla naturalną dynamikę brzmienia instrumentów, a że cała trójka lubuje się w mocnych brzmieniach, muzyka pędzi niczym ekspres. Gdy grający na saksofonach Jonas Kullhammar chwyta za baryton zyskuje ona jednak zupełnie inny wymiar. Muzyka pamiętamy zresztą ze świetnego albumu "Chant" z Alberto Pintonem, Kjellem Nordesonem i Torbjörnem Zetterbergiem. Tutaj jednak to on jest liderem i musi udźwignąć ciężar prowadzenia muzyki zespołu.

Trio znów, po raz kolejny, prezentuje tu zwartą, przemyślaną formułę grania. Nieco staroświecką, ale broni się ona świetnie dzięki inwencji i pomysłowości muzyków. I ich niebywałego zaangażowania."