muzycy:
Lisa Bielawa: Voice
Martha Cluver: Voice
Abigail Fischer: Voice
Kathryn Mulvehill: Voice
Kirsten Sollek: Voice

Editor's info:
Drawing upon traditions from plainchant, mediaeval ars nova, Renaissance madrigals, 20th century vocal techniques and minimalism, Zorn’s music for a cappella voice is some of his most personal and beloved creations. This is the definitive recording of his sublime, transcendent and radiant work inspired by the seductive lyricism of the world’s oldest known erotic verse. Recorded by The Sapphites, the same all-star quintet that recorded Zorn’s first a cappella masterwork Frammenti del Sappho in 2004, and the soon to be released Holy Visions, this is a sensual evocation of King Solomon’s poetic aphrodisiac “The Song of Songs,” bathed in a gorgeous package replete with erotic drawings by Auguste Rodin.

"Wszechstronność Johna Zorna nie przestaje mnie zadziwiać - tym razem inspirując się muzyką średniowiecznej Ars Nova i renesansowymi madrygałami, tworzy wokalne kompozycje na pięć żeńskich głosów. Czasami traktuje je jako precyzyjne instrumenty, czasami zostawia zadziwiającą swobodę w kreacji poszczególnych lini. Ważne jest to, że znajduje w osobach Lisy Bielawy, Marthy Cluver, Abigail Fischer, Kathryn Mulvehill i Kirsten Sollek artystki potrafiące nasycić to nagranie siłą i udźwignąć talentem wizję kompozytora. Co zaskakujące - nagranie to nie jest czyste wokalnie. Szumy, zgrzyty, trzaski - wszystko to ma tu swoje miejsce, ale nie jest bynajmniej nadużywane. Zorn nie stara się tego nagrania i kompozycji na siłę przybrudzić. Ma to raczej wzbogacać niż przybliżać do muzyki nowojorskiego downtown przełomu dwudziestego pierwszego stulecia.

Prócz tych muzycznych inspiracji, do których sam Zorn się przyznaje (Ars Nova, renesans, ale i minimalizm czy muzyka repetytywna), słychać tu całkiem sporo innych. Muzyka żydowska zdaje się być jedną z nich - wszak jako inspiracja treści (choć to płyta bez słów) i formy służy tu poemat jednej z ksiąg Starego Testamentu - Pieśni nad Pieśniami. Kompozytorski i wykonawczy dorobek Meredith Monk - drugą. Ale pobrzmiewa tu także echa muzyki choćby Arvo Parta i innych klasyków dwudziestowiecznej muzyki neosakralnej - ich doświadczenia na polu łączenia tradycji gregoriańskiego chorału i liturgicznej formy z kompozytorskim warsztatem dwudziestego stulecia.

To nagranie to muzyka bez słów - a jednak można ją traktować jako jedno z najbardziej transcendentnych i osobistych kompozytorskich doświadczeń Zorna. Sam zresztą pozostawia takie tropy i zapowiada kolejne realizacje w tym intymnym jakże cyklu rozpoczętym płytą Mycale z jego autorskimi kompozycjami z Księgi Aniołów. Następne mają być wizje św. Hildegardy z Bingen. Nie mogę się już doczekać..."
autor: Marek Zając