muzycy:
Stephen Gosling
Greg Cohen
Tyshawn Sorey

Editor's info:
A fabulous CD of music for piano trio featuring the incredible Stephen Gosling performing an exactly notated virtuosic piano part that pushes the envelope of what is possible with a piano, and the dynamic rhythm section of long time Zorn associate Greg Cohen and the exhilarating percussionist Tyshawn Sorey. This is music that is breathtaking from start to finish and is one of Zorn’s most successful projects blending classical and jazz. Intense, lyrical and ever surprising, this is yet another new world in sound from the limitless imagination of Downtown alchemist John Zorn.

"Wydawać by się w pierwszej chwili mogło, że to John Zorn w najlżejszej postaci. Ale nic bardziej mylnego - chociaż obcujemy od pierwszej chwili z muzyką liryczną i pełną cudownej radości, to jednak ma ona drugie, o wiele głębsze dno.

Rozpoczyna się ta płyta utworem przywodzącym na myśl inne z zornowskich nagrań - "Alhambra Love Songs". Piękna, pulsująca delikatnym groovem melodia snuje się na tle pełnego napięcia i pogodnej histerii gry sekcji rytmicznej. Delikatnie i subtelnie. Ale już drugi na płycie "Maldoror" zapowiada zmianę - muzyka, chociaż wciąż jeszcze liryczna i pogodna o wiele silniej osadzona w tradycji współczesnej muzyki komponowanej. Tutaj Zorn nie tak wiele zostawia miejsca na improwizację - wirtuozowska partia fortepianu, napisana specjalna dla Stephena Goslinga, łączy w sobie dwie jakże odmienne tradycję - klasycznej pianistyki spod znaku dwudziestowiecznych kompozytorów - Cage'a, Berio czy Nono z jazzową pianistyką, często w tej delikatnej, przystępnej, uwodzicielskiej formule. W dorobku "papieża nowojorskiej awangardy" to pozycja zupełnie wyjątkowa, zderzająca ze sobą dwa światy jego twórczości, które dotąd raczej rzadko się ze sobą spotykały.

Jak podkreślają recenzenci - jest to jeden z najbardziej udanych projektów w dorobku nowojorczyka. I słuchając tego nagrania nie sposób się z tym niezgodzić. Po próżno szukać tu jakichkolwiek szwów - nie wiadomo gdzie kończy się dwudziestowieczna, współczesna awangarda a zaczyna liryczny pop jazz. Znakomita w tym zasługa Grega Cohena, basisty, który dzieli fascynację i scenę z Johnem Zornem od z górą dwudziestu już lat, ale i młodziutkiego perkusisty Tyshawna Soreya, który jak mało kto, potrafi ocieplić i natchnąć radosnym liryzmem muzykę Zorn.

Świetne kompozycje i cudowne nagranie. Nie można przegapić tego nagrania."
autor: Marcin Jachnik