Marta Mirska (w³a¶c. Alicja Nowak-Reiniger), ur. 1918 w Warszawie – zm. 1991 tam¿e. Piosenkarka ciesz±ca siê wielk± popularno¶ci± w latach powojennych. W roku 1940 w wygra³a amatorski konkurs i jako laureatka zosta³a zaanga¿owana do programu estradowego w wileñskiej kawiarni Sztrall Artystów, wystêpuj±c pod pseudonimem: Marta Mirska. Nastêpnie pojawi³a siê w kabarecie literackim Ksantypa oraz w innych kawiarniach artystycznych. Po wojnie zamieszka³a w £odzi wspó³pracuj±c z tamtejsz± Rozg³o¶ni± PR. Koncertowa³a z pianistk± Franciszk± Leszczyñsk± i Orkiestr± Braci £opatowskich.
Od pocz±tku swej kariery nagrywa³a p³yty, najpierw dla poznañskiej wytwórni Mewa i nastêpnie dla Muzy (pó¼niejszych Polskich Nagrañ). W roku 1950 przenios³a siê do Warszawy podejmuj±c owocn± wspó³pracê, z kierowanym wówczas przez W³adys³awa Szpilmana, dzia³em muzycznym Polskiego Radia. Wystêpowa³a z recitalami piosenkarskimi oraz nagrywa³a z orkiestrami radiowymi. Radios³uchacze mogli podziwiaæ kunszt wokalny Marty Mirskiej, w niezwykle wówczas popularnych audycjach: "Przy sobocie po robocie", "Zgaduj zgadula", "Podwieczorek przy mikrofonie". Wystêpowa³a i nagrywa³a tak¿e za granic±, w Czechos³owacji, na Wêgrzech. ¦piewa³a piosenki kompozytorów polskich i zagranicznych (m.in. francuskie). Ostatni raz wyst±pi³a publicznie w 1974 roku.
W latach tu¿ powojennych Marta Mirska ¶piewa³a piosenki utrzymane w stylu lat trzydziestych – g³ównie tanga. Mia³a te¿ w repertuarze ró¿ne „nowinki” z zachodu. Po okresie socrealizmu pozosta³o sporo jej piosenek, nagranych g³ównie z Orkiestr± Jana Cajmera. Jednak trudno znale¼æ w¶ród nich co¶ na miarê szlagieru. Czas na takowe mia³ przyj¶æ niebawem, gdy w repertuarze Marty Mirskiej pojawi³y siê znakomite i piêknie interpretowane piosenki: "Rozstanie z morzem", "Pierwszy siwy w³os", "C’est si bon", "Niezapominajka" i wiele innych, które w wiêkszo¶ci znalaz³y siê na tym¿e – oferowanym Pañstwu kr±¿ku.