The father of the pianoforte – taki napis widnieje na płycie nagrobnej Muzio Clementiego w Opactwie Westminsterskim. Słowa te, jak i sam fakt, że pochowany został w tym właśnie miejscu, dobitnie świadczą o tym, że urodzony w 1752 roku w Rzymie Clementi stał się jedną z wielu postaci wybitnych muzyków-cudzoziemców, adoptowanych przez Brytyjczyków tak szczerze, że złączyli się integralnie z angielską kulturą muzyczną. (…)W ciągu długiego i burzliwego życia osiągnął Clementi międzynarodowy sukces jako kompozytor, pianista, wydawca muzyczny i budowniczy fortepianów. Wszechstronnie utalentowany, zapisał się w historii muzyki przede wszystkim jako autor bogatego zbioru sonat fortepianowych, a zarazem jeden z najistotniejszych twórców samej formy sonatowej. W sumie pomiędzy rokiem 1770 a 1821 spod pióra Clementiego wyszła niezwykle obszerna kolekcja sonat fortepianowych, których liczba, w zależności od źródeł i przyjętej metodologii, obejmuje od sześćdziesięciu do osiemdziesięciu dzieł.
(Andrzej Sułek)