Sound essay, hörspiel, reading, electroacoustic music, plunderphonics, sound portraits, collection of songs or simply a sonic take on melancholia. Disposition or disease, melancholia is a rich psycho-territory full of apathy, depression, withdrawal, self-dismissal, hallucinations and alien voices. And hearing. In particular, suffering of the ears and peculiar way of listening related to it. In one of the footnotes in his essay „Stanzas”, Giorgio Agamben points out that the well known melancholic posture of a man leaning his head against the hand is actually an attempt to get away from suffering of his ringing ear.

Michal Libera – text, text adaptation, recordings, composition

Martin Küchen – saxophone

Ralf Meinz – sound design


Sound essay, hörspiel, reading, electroacoustic music, plunderphonics, sound portraits, collection of songs or simply a sonic take on melancholia. Disposition or disease, melancholia is a rich psycho-territory full of apathy, depression, withdrawal, self-dismissal, hallucinations and alien voices. And hearing. In particular, suffering of the ears and peculiar way of listening related to it. In one of the footnotes in his essay „Stanzas”, Giorgio Agamben points out that the well known melancholic posture of a man leaning his head against the hand is actually an attempt to get away from suffering of his ringing ear. This observation bringing together melancholia and sound is the main coordinate of the piece's development. It departs from melancholic listening turning women into birds depicted in the opening chapter of WG Sebald's „Rings of Saturn”. The voice imperceptibly meanders between reading, commenting and distorting the tales ramifying the interpretations of the initial situation. It is accompanied by hundreds of samples from classical music to birds and saxophone playing by Martin Küchen.

Esej dźwiękowy, hörspiel, czytanie, muzyka elektroakustyczna, plądrofonia, dźwiękowe portrety, kolekcja piosenek czy też po prostu dźwiękowe ujęcie melancholii. Dyspozycja a może nawet choroba, melancholia jest bogatym psycho-terytorium pełnym apatii, depresji, wycofania, auto-poniżania, halucynacji i obcych głosów. I słuchania. Szczególnego słuchania, które związane jest z audytywnym cierpieniem. W jednym z przypisów w eseju „Stanzas” Giorgio Agamben twierdzi, iż słynna postawa melancholika opierającego głowę dłonią jest w rzeczywistości próbą poradzenia sobie z dzwonieniem w uchu.

Michal Libera – tekst, adaptacja tekstu, nagrania, kompozycja

Martin Küchen – saksofon

Ralf Meinz – sound design


Esej dźwiękowy, hörspiel, czytanie, muzyka elektroakustyczna, plądrofonia, dźwiękowe portrety, kolekcja piosenek czy też po prostu dźwiękowe ujęcie melancholii. Dyspozycja a może nawet choroba, melancholia jest bogatym psycho-terytorium pełnym apatii, depresji, wycofania, auto-poniżania, halucynacji i obcych głosów. I słuchania. Szczególnego słuchania, które związane jest z audytywnym cierpieniem. W jednym z przypisów w eseju „Stanzas” Giorgio Agamben twierdzi, iż słynna postawa melancholika opierającego głowę dłonią jest w rzeczywistości próbą poradzenia sobie z dzwonieniem w uchu. Ta obserwacja zbliżająca do siebie melancholie i dźwięk stanowi główną oś „trzynastu portretów...”. Ich punktem wyjścia jest melancholijne słuchanie przeobrażające kobiety w ptaki, którego opis można znaleźć na stronach otwierających „Pierścienie saturna” WG Sebalda. Głos niepostrzeżenie przechodzi od czytania do komentowania a następnie wypaczania historii, które wprowadzają kolejne rozgałęzienia w ścieżkach interpretacji wyjściowej sytuacji. Towarzyszą mu w tym setki nagrań od muzyki klasycznej do ptaktów a także saksofon Martina Küchena.