muzycy:
Harris Eisenstadt, Drums
Ken Filiano, Bass
Pascal Niggenkemper, Bass
Larry Ochs, Tenor and Sopranino Saxophones
Nate Wooley, Trumpet

Editor's info:
Wildly imaginative stories in sound, by a quintet of veteran improvising musicians… In September 2013, Larry Ochs was in residence at The Stone. On two nights that week he premiered this quintet to enthusiastic acclaim. But most importantly, all five musicians were really excited by what happened at The Stone. The music was on fire, the compositions sparked their imaginations and left plenty of room for continued exploration.

Because Ochs lives in San Francisco Bay Area, and busy schedules made it difficult to connect. The Fictive Five did not perform again until December 2014, immediately followed by a really focused recording session, and the music from that session releases October 2015 on Tzadik, the label curated by John Zorn. Bring your imaginations and be ready for anything, and you won’t be disappointed.

The first thing you might notice when perusing The Fictive Five composition titles is that three of them are dedicated to film-makers; artists outside the music world. I was thinking the other day that that might be indicative of the situation “music” finds itself in these days. Which is to say, very briefly, slightly less respected than it once was, since there was a time when music was most often appreciated for itself. Everyone sat around the radio, I’m told (not that old), digging the new release by Duke Ellington, or the then-famous blues players. But even after television, in my time when we sat around with our stereos, there was still tons of live music, multiple touring venues, and of course mostly concerts where one sat and watched the musicians play, and that was enough. It seems like a lot of that ambience has gone away in the 21st century, at least for now.

Just a couple of decades ago, I spent tons of time listening to recordings by Steve Lacy, who seemed to dedicate every piece he wrote to one great artist or the other, and primarily to musicians. I.......
more

Jeden z członków-założycieli słynnego zespołu Rova Saxophone Quartet, Larry Ochs, po raz chyba pierwszy wydaje autorski album w wytwórni Johna Zorna - nowojorskim Tzadiku. Sam kojarzony jest przede wszystkich z saksofonowym kwartetem, ale ma na koncie udział w wielu innych projektach także (Room, What We Live, Glenn Spearman Double Trio, John Lindberg Ensemble; Frith, Masaoka oraz Ochs aka Maybe Monday; Peggy Lee, Miya Masaoka, Ochs Trio, KIHNOUA) oraz długoletnią współpracę - tak koncertową jak i nagraniową - z najważniejszymi muzykami awangardowej sceny jazzowej po obu stronach oceanu - Stevem Lacym, Fredem Frithem, Wadadą Leo Smithem, Georgem Lewisem, Johnem Zornem, Derekiem Bailey, Lawrencem 'Butchem' Morrisem, Davem Douglasem, Barrym Guy‘em, Henrym Kaiserem czy Anthonym Braxtonem, jak i muzyki współczesnej - Terrym Riley, Alvinem Curran, Joan Jeanrenaud. Tym razem jednak, bez wielkich sław jazzowej awangardy, nagrał fenomenalny album zapraszając do współpracy najlepszych muzyków związanych ze sceną nowojorską młodego pokolenia.

Jak sam mówi komponuje on utwory improwizowane. Pisze bardzo szkicowe kompozycje - czasem jest to tylko notacja struktury utworu - które wraz z partnerami wypełniają i rozwijają w swobodnej, nieskrępowanej, fantastycznej i uduchowionej podróży. W jego odczuciu - jak sam pisze o tej płycie - ma ona raczej ilustracyjno-narracyjny, niż intelektualny, charakter. Poszczególne kompozycje dedykowane są ludziom z kinem związanym - Wendersowi, Reichardtowi, czy Williamowi Kentridge'owi) - stąd też taka, a nie inna sugestia kompozytora i instrumentalisty. Sam Ochs zastanawia się także jak mogą biec myśli odbiorcy i jest ciekaw odczuć i skojarzeń. By podkreślić jeszcze ten emocjonalny styl granie i improwizacji - odrzuca tutaj wszelkie systemy kierowania improwizacją poszczególnych muzyków i pozostawia im zupełnie wolną rękę tak, by nie krępować i ich wyobraźni.

Efekt jest cudownie przejrzysty i esencjonalny, udu.......
more