Saagara is a meeting of four virtuosos. They have all achieved wide recognition in their countries. Though they originate from two very different musical worlds, they decided to unite them on one stage Giridhar Udupa, Bharghava Halambi and K Raja are the most respected musicians of the younger generation in India.
They live in Bangalore, but perform all over the world at in the most prestigious of venues such as Carnegie Hall or The Sydney Opera House. Wacław Zimpel is a classicaly trained clarinet virtuoso and a strong presence on the improvised music scene. His projects often invoke the traditions and the rituals of many different cultures.
This project is a meeting of two worlds. The first one is the oldest musical form of India, Carnatic music. It relies on a very subtle rhythm/melody system. The second is the european tradition. The clarinet parts rely on Indian rhythms. Accompanied by the percussion instruments, they oscillate between western melodics and the raga system – the Indian scales that form the basis of the compositions. The repertoire includes both traditional carnatic music and original compositions.
Fascynacja muzyką etniczną u muzyków jazzowych sięga tak naprawdę lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia (chociaż można też pokusić o stwierdzenie, że taką pierwotną formułą był tzw. gypsy swing i muzyka Django Reinhardta & Hot Club de France powstająca w Paryżu od lat trzydziestych ubiegłego stulecia). To wtedy miały pierwsze próby łączenia elementów muzyki etnicznej z jazzem. Jednym z pierwszych, których bardzo silnie fascynowała muzyka etniczna był amerykański saksofonista, flecista i kompozytor Yuseef Lateef. Podobne, chociaż nie tak oczywiste tropy, odnaleźć można także w muzyce kolektywów Sun Ra z tamtego okresu. Ale na dobre etniczne inspiracje objawiły się w następnej dekadzie, gdy do samej muzyki doszła także fascynacja kulturą i religią, zwłaszcza Azji południowo-wschodniej - Don Cherry, Alice Coltrane, Pharoah Sanders, Archie Shepp, Art Ensemble of Chicago na dobre otworzyli jazz na muzyczną tradycję odmiennych kultur. Orientalne brzmienia i instrumenty stały się od tego czasu elementem współtworzącym jazz i world jazz.
W naszym kraju prekursorem tej formuły grania był Osjan, , założony w roku 1971 przez Jacka Ostaszewskiego, Marka Jackowskiego i Tomasza Hołuja, a ich koncerty z Donem Cherrym oraz późniejszą działalność wraz z Milo Kurtisem i Wojciechem Waglewskim należałoby uznać za korzenie, ale i pewien szczyt artystycznej doskonałości polskiego world jazzu.
Niewielu jednak było muzyków - tak klasycznych jak i jazzowych - którzy zdecydowali sie grywać stricte muzykę etniczną. Gdy spojrzeć na to, okazuje się tylko bardzo silne osobowości artystyczne (Don Cherry, Lester Bowie) podejmowali ryzyko przeniesienia się na grunt odmiennej tradycji brzmieniowej. Jak mówi bowiem Wacław Zimpel - Saagara to nie jest granie muzyki etnicznej z jazzmanami, to granie muzyki etnicznej z muzykami tamtej tradycji - a to jest jednak coś zupełnie odmiennego.
Saagara to tak naprawdę pięciu uznanych wirtuozów i dwa muzyczne świa....... more