muzycy:
Fredy Studer: drums, percussion
Jamaaladeen Tacuma: electric bass, backing vocals
Christy Doran: electric guitar, acoustic guitar
Erika Stucky: vocal, toy instruments

Editor's info:
"When things get too heavy, just call me helium, the lightest known gas to man."

Jimi Hendrix said this in his last interview, rather casually, with a smile on his lips. On September 11, 1970, the guitarist complained to the journalist Keith Abdul Hadi that everything had become so complicated and difficult in the meantime. As a result, he actually wanted to be like helium, that gas, which is seven times lighter than air. Only one week later, Hendrix flew away in fact, light like a helium balloon, into infinity.

"This man really was a gas!!!!!!", the singer Erika Stucky praised him almost 45 years later with the euphoric emphasis of six exclamation points, whereby the word "gas" can be understood as "fun" or "enjoyment" in this context. With guitarist Christy Doran, the drummer and percussionist Fredy Studer and e-bass legend Jamaladeen Tacuma, she continues construction of a monument in sound to Hendrix after precisely one decade. The three Swiss already laid a remarkable foundation for this in 2005 with their live CD "Jimi" (Double Moon Records DMR 71048), but still with Ms. Kim Clarke on bass at that time. "We absolutely wanted to make a studio recording. To that end, Erika, Fredy and I prepared ourselves for a year, met once a month, created ideas and tried things out," Christy Doran explained the motives for the ambitious project. In any case, the Swiss-American all-star band did not want to jazz up the master's work in a complicated fashion. "We are trying to communicate the spirit and the energy of his music with the experience of today's music," Doran emphasized.

The result is an album that refreshingly rocks, but without falling into the usual superficial pattern of the genre. This is mainly due to the 7/8 and 5/4 times, the highly complex chords that Doran produces on the stratocaster, the virtuoso yet melodic bass playing of Ornette Coleman disciple Tacuma, which whisks away everything rem.......
more

Ileż to razy muzycy jazzowi sięgali do klasyków wielkiego Jimiego Hendrixa. Wystarczy przywołać takie nazwiska jak James Blood Ulmer, Hiriam Bullock, Kamikaze Ground Crew, Christy Doran i Fredy Studer, Jim Hall, World Saxophone Quartet, Lonnie Smith, Art Ensemble of Chicago, Nigel Kennedy i oczywiście Gil Evans.
Wizjonerski gitarzysta zmarł w przeddzień planowanych nagrań z Gilem Evansem i Milesem Davisem. Od czterech dekad fani snują przypuszczenia, jak zabrzmiałaby gitara Jimiego oprawiona aranżacjami Gila czy skonfrontowana z funk-rockową maszynerią Davisa.

Płyta "Call Me Helium: The Music of Jimi Hendrix" to kolejna próba odpowiedzi na pytanie o przydatność dorobku Hendrixa dla współczesnego jazzu.

Na początku trzeba zaznaczyć, że omawiana płyta nie jest prostą odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku, jak wiele tego typu wydawnictw (np. „Purple - Celebrating Jimi Hendrix” Nguyena Le). Christy Doran i Fredy Studer od ponad 30 lat inspirują się muzyką Hendrixa, wielokrotnie ją wykonując i nagrywając ("Doran/Studer/Minton/Bates & Ali play the music of Jimi Hendrix" Intuition z 1994). Mają za sobą długoletnią współpracę z wieloma znakomitymi muzykami, tworząc w Szwajcarii środowisko jazzowej awangardy. Nagrania dla hatART, ECM Records, Leo Records, Between the Lines dowodzą, że mamy do czynienia z zawodnikami wagi ciężkiej.
Skład tego szwajcarsko-amerykańskiego kwartetu uzupełniają współpracownik Ornette'a Colemana - Jamaaladeen Tacuma i wokalistka Erika Stucky, mająca za sobą współpracę z m.in. Ray'em Andersonem, Dino Saluzzim, Lew Soloffem, Lucasem Nigglim czy George'm Gruntzem.

Zmierzyć się z legendą Jimiego Hendrixa jest trudno, jeszcze ciężej zmagać się z płomiennymi interpretacjami Gila Evansa, który sięgnął poziomu mistrzowskiego.
A jednak kwartetowi Christy Doran / Erika Stucky / Fredy Studer / Jamaaladeen Tacuma udało się zachować własne oblicze. Zespół nie ma tak jednolitej koncepcj.......
more