muzycy:
Kristoffer Kompen: trombone
Kristoffer Berre Alberts: saxophones
Ole Morten Vagan: double bass
Erik Nylander: drums

Editor's info:
The Norwegian jazz scene is like the hat of a magician: when you think nothing more can get out from its mysterious hole, there’s something else emerging to amaze us. SNIK is such a case. The compositions are from two of the members of this quartet, trombonist Kristoffer Kompen and double bassist Ole Morten Vagan. Vagan is one of the most respected names of the Scandinavian jazz, with his membership of Joshua Redman Trio and his quintet Motif, writing scores for the Trondheim Jazz Orchestra or playing with the likes of Axel Dorner, Fredrik Ljungkvist, Bugge Wesseltoft and Rudi Mahall. Kompen became a member of the big band Jazzin’ Babies when he was only 15 years old and since then it seems that the sky is the only limit for him. He’s the founding leader of the bands Union Rhythm Kings and Kompen Quintet and the author of “Tribute to Jack Teagarden”, maybe the most important link between the trombone practices of today and the times of the so-called “father of jazz trombone”. What a combination! Together with Kristoffer Berre Alberts and Erik Nylander they show us that it’s not possible to play cold jazz, even when surrounded by snow and ice. “Metasediment Rock” is to the sensible hearts what volcanos are to close-by villages: dangerous.

"Norweska scena jazzowa bardzo przypomina kapelusz z występu iluzjonisty - wystarczy zanurzyć rękę, chwycić co-bądź, i - bądźcie pewni - wszyscy zobaczą królika. Muzycznie jest właśnie tak - pojawia się nowy zespół i Wiadomo, że będzie to świetne, znakomite, nowe i zaskakujące. Nie przestaje mnie to zdumiewać, a "Metasediment Rock" kwartetu SNIK tylko utwierdza z zdumieniu i zachwycie.

Najbardziej znanym muzykiem zespołu (i jednym z liderów - przynajmniej gdy chodzi o kompozycje) jest basista Ole Morten Vagan. Ten basista znany choćby z zespołu Motif od kilku (a nawet już kilkunastu) lat pojawia się na wielu produkcjach tak skandynawskich jak i światowych wydawnictw z szeroko rozumianego jazzu. Grywał z Joshuą Redmanem, Axelem Dornerem, Fredrikiem Ljungkvistem, Bugge Wesseltoftem i Rudim Mahallem, jest członkiem Trondheim Jazz Orchestra, również pisze dla tego zespołu kompozycje.

Pozostali muzycy są mi właściwie nieznani, chociaż pojawiali się już w składach znanych miłośnikom współczesnego jazzu - puzonista Kristoffer Kompen grał w zespole Jazzin’ Babies, saksofonista Kristoffer Berre Alberts pojawiał się składzie zespołu Cortex. Słuchając konsekwentnej i niezwykłej muzyki SNIK-a aż dziw bierze jednak, że więcej dotąd o nich niesłyszeliśmy. Kompen bez trudu rozciąga swoje brzmienie pomiędzy dokonania lirycznych form Jacka Tearfardena, a współczesnością; Alberts - tworzy swoje frazy z imponującą wolnością, za nic mając jakiekolwiek ograniczenia tonalności, przy tym wszystkim jeszcze imponując pastelowym i nieco mętnym wibratto. Erik Nylander na perkusji precyzyjny i dokładny niczym szwajcarski pulsometr. No i Vagan, napędzający i trzymający całość w garści niczym wytrawny lider od lat grającego ze sobą kolektywu.

Czerpią z wielu rozmaitych źródeł - z muzyki lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, z dokonań The New York Contemporary Five, ze skandynawskiej ludowości, z energicznego rocka. Układają to wszystko jednak .......
more