muzycy:
Susana Santos Silva: trumpet & flugelhorn
Torbjörn Zetterberg: double bass
Hampus Lindwall: organ

Editor's info:
If you heard “Almost Tomorrow”, the duo recording by Susana Santos Silva and Torbjorn Zetterberg previously released by Clean Feed, and found it “introspective” and “exploratory”, take a breath. This goes much deeper into the hidden zones of our inner selves, showing that intimacy and open communication isn’t something only possible between two individuals – sometimes it may take three or more people to achieve it. Here, the addition of Hampus Lindwall brings the music more close to the center of the Earth and to the confines of our souls. Of course, the thick, low and multilayered register of Lindwall’s organ contributes to that impression. With Zetterberg’s double bass, it brings the music down, leaving to Silva’s trumpet the task to go up, like a bird defying gravity. Not always: there’s moments when the organ flies with her, reinforcing the precarious equilibrium of this music. This trio set is less pacifically labeled as jazz – Hampus Lindwall is a widely recognized performer of classical contemporary and 20th century written music, and the titular organist of the Saint-Esprit Church, in Paris. But, like his Portuguese and Swedish partners here, he also improvises, and does it masterly. That means the resulting music isn’t only beautiful, but also emotionally rewarding. At the same time it defies your intellect, a rare thing when dealing with such a spiritual type of situation. Not to be missed.

"To nagranie jest jakby dalszym ciagiem płyty duetu Susana Santos Silva / Torbjorn Zetterberg "Almost Tomorrow", która dwa lata temu ukazała się w portugalskiej oficynie Clean Feed. Tamto nagranie było dla wielu słuchaczy jak głębokie zaczerpnięcie tchu, zachłyśnięcie się muzyką i jej bardzo indywidualnym charakterem. Ta płyta sięga głębiej - w głąb emocji, jaźni, intelektu i duszy.

Muzyka, jaką proponują tym razem Susana Santos Silva i Torbjorn Zetterberg wspierani jeszcze przez Hampusa Lindwalla na organach, w dalszym ciągu odwołuje do wielorakich tradycji - pobrzmiewa tu jazz (a przejmujący ton instrumentu portugalskiej trębaczki czasami przywodzi na myśl Milesa Davisa), free improv, rozmaite odmiany jazzowej i niejazzowej awangardy. Ale najwięcej chyba wnosi tu organista. Lindwall jest powszechnie uznany, jako interpretator klasycznej muzyki dwudziestego wieku (szczególnie europejskiej awangardy) i muzyki współczesnej, a także jest tytularnym organistą w kościele Ducha Świętego (Saint-Esprit), w Paryżu. Tutaj jego gra jest tak naprawdę treścią muzyki - kontrabas Zetterberg osadza ją na ziemi, tony trąbki - wnosi ją pod niebiosa, a wszystko, co pośrodku - to domena Lindwall. Nie wiem czy to jego pierwsze nagranie muzyki improwizowanej, ale czyni to po mistrzowska.

Sam niechętnie sięgam po płyty z muzyką czystą improwizowaną. Czasami wydaje mi się, że to raczej zlepek dźwięków, jakaś namiastka muzyki niż realne granie. Tutaj - muszę to przyznać jest inaczej. Słuchając tego nagrania nie mogę oprzeć się wrażeniu, że obcujemy z przemyślaną, zamkniętą i skończoną formą, którą tylko przez przypadek lub niedopatrzenie ktoś nazywa improwizacją. Cudna płyta!"
autor: Sergiusz Kłyś