muzycy:
Bram De Looze: piano
Lester St-Louis: cello
Daniel Levin: cello
Flin Van Hemmen: drums
Bo Van Der Werf: baritone saxophone
Robin Verheyen: tenor saxophone, soprano saxophone
Gebhard Ullmann: tenor saxophone, bass clarinet, bass flute

Editor's info:
With only 24 years of age, Belgian pianist and composer Bram De Looze is no longer a new value demanding our attention: he is one of the most notable musicians of a new generation dedicated in Europe to jazz. After the success of his LABtrio, Septych represents his upgrading to another level of his career, being simultaneously a 7-piece ensemble, with the strange combination of two cellos, three horns, piano and drums, and the title of this record. De Looze’s scores are the main focus of the pieces gathered here, but when you have brilliant soloists like Daniel Levin, Gebhard Ullmann, Robin Verheyen, Lester St-Louis, Bo Van Der Werf and Flin Van Hemmen all together, you can anticipate that there’s plenty of improvisation going on. This is the kind of improvisation with no boundaries and no taboos, assembling the most distinctive influences inside the jazz language, but also bringing in some coming from other sources. With a curriculum of partnerships with Greg Cohen, Maria Joao, David Linx (both singers guesting with the Brussels Jazz Orchestra), Michael Attias, Christopher Hoffmann, Dre Hocevar, Bert Joris and Nicolas Thys, among many others, Bram De Looze couldn’t never follow just one direction. So, if you don’t know him already, prepare yourself for the surprise.

"Osiągamy czasami stan takiego samozadowolenia, iż wydaje się nam, że o muzyce wiemy już wszystko, wszystkich interesujących muzyków znamy, śledzimy ich dokonania, nikt niczym nowym nie jest nas w stanie zaskoczyć. A tymczasem wciąż pojawiają się młodzi muzycy, którzy pierwszym, drugim albumem redefiniuje nasze dobre samopoczucie i burzą ustalone - wydawałoby się raz na zawsze - hierarchie. Czasem wywołują zachwyt, czasem niepokój. Ale zawsze zaskakują.

Takim muzykiem jest dla mnie zupełnie wcześniej (mam nadzieję, że nie tylko mi) nieznany belgijski pianista, lat obecnie 24, Bram De Looze. To jedna z kilku ważnych postaci jakie w muzyce improwizowanej i jazzie pojawiły się w Europie w minionym już, 2015 roku. Zyskał on już pewną renomę w Europie za sprawą swojego płytowego debiutu LABtrio, ale gdzieś do mojej świadomości i polskich recenzentów jeszcze się nie przebił. Jego najnowszy, nagrany w znakomitym składzie osobowym album "Septych", ukazuje próbę improwizacji bez granic, czasem prowadzonej w dużym, siedmioosobowym składzie, czasem w kameralnych duetach.

Gdy zbierzesz wybitnych instrumentalistów, mających wizję i własne brzmienie, wtedy wiele rzecz wydaje się prostych. Bramowi się to udało - obok dwóch wybitnych, znanych już osobowości (wiolonczelisty Daniela Levina oraz klarnecisty i saksofonisty, czasem sięgającego także po flet Gebharda Ullmanna) zaprosić do tego nagrania sprawnych instrumentalistów, którzy chociaż nie należą do europejskich sław, potrafią unieść ciężar improwizacji. Ale udała mu się rzecz o wiele trudniejsza - wśród bardzo wielu tu wątków, tropów i odniesień, rozmaitych konfiguracji osobowych ukazuje nam Bram de Looze swoją totalną muzyczną wizję - rozpiętą gdzieś pomiędzy swingiem jazzowych orkiestr, totalną pianistyką Cecila Taylora, a intensywnością współczesnej muzyki konkretnej czy opartej na kontrastach współczesnej muzyki komponowanej. To muzyka która zdaje się podążać w wielu kierunkach równocześnie, e.......
more