Marek Bracha – fortepian [1-4]
Maciej Frąckiewicz – akordeon [5-9]
Grzegorz Skrobiński – fortepian [10-11]
Łukasz Kuropaczewski – gitara [14]
The album Modern Soul is an original project by Agata Szymczewska. It consists of four sonatas for violin and various instruments. The soloist is accompanied by Marek Bracha and Grzegorz Skrobiński (piano), Maciej Frąckiewicz (accordion) and Łukasz Kuropaczewski (guitar).
The compositions were written between 2013 and 2015 especially for these performers. Ignacy Zalewski, Mikołaj Majkusiak, Marcin Markowicz, and Aleksander Nowak are composers of the younger generation, whose artistic output previously included pieces for piano, accordion and guitar.
In his programme review Marcin Trzęsiok writes:
Using the term “sonata” for these pieces indicates the classical profile of the music itself. Indeed, it is characterised by elegance, a sense of balance, and artistry. But it is not “music about music”. Despite the fact that all of the sonatas draw on the neo-styles of modernism and postmodernism, each of them is characterised by an individual tone and introduces the listener to a different labyrinth of form, consisting in more than just aesthetic playing. Expressing refined contents with an accessible language is a first-rate achievement.
Płyta Modern Soul jest autorskim projektem Agaty Szymczewskiej. Zawiera cztery sonaty na skrzypce i różne instrumenty. Solistce towarzyszą Marek Bracha i Grzegorz Skrobiński (fortepian), Maciej Frąckiewicz (akordeon) oraz Łukasz Kuropaczewski (gitara).
Kompozycje powstały w latach 2013–2015 specjalnie dla tych wykonawców. Ignacy Zalewski, Mikołaj Majkusiak, Marcin Markowicz i Aleksander Nowak to kompozytorzy młodszego pokolenia, w których dorobku już wcześniej znalazły się dzieła przeznaczone na skrzypce, akordeon i gitarę.
Marcin Trzęsiok w omówieniu programu płyty pisze:
Określenie tych utworów ich mianem sonat wskazuje na klasyczny profil samej tej muzyki. Istotnie, cechuje ją elegancja, zmysł równowagi, jubilerski kunszt. Ale nie jest to "muzyka o muzyce". Mimo że wszystkie nawiązują do neostylistyk modernizmu i postmodernizmu, każda z sonat odznacza się osobnym tonem i wprowadza słuchacza w odmienny labirynt formy, w którym chodzi o coś więcej niż tylko estetyczną grę. Wypowiedzieć treści wyrafinowane językiem przystępnym – oto osiągnięcie wysokiej próby.