muzycy:
Steve Noble: drums
Kristoffer Berre Alberts: tenor saxophone

nagrano: Recorded by Christian Obermayer 4th of august 2015 at Kulturhuset, Oslo

Editor's info:
Here’s one more episode of the British / Scandinavian connection established in the domains of improvised music. And sure it’s a special one, reuniting a second generation figure of the 50 year old London scene, drummer Steve Noble, and one of the top saxophonists coming from the Trondheim’ creative jazz crib, Kristoffer Berre Alberts. Noble was a member of the legendary avant-pop band Rip Rig and Panic and a partner of Derek Bailey in many adventures, also playing with Tristan Honsinger, Alan Wilkinson and in the unforgettable collective Kahondo Style. Alberts is making waves in such different groups like Saka and Starlite Motel, with its strong rock pulse, and Cortex, known for its post-free jazz attitude. Together they act like an elephant in a porcelain shop, but in a good way. The music is dense and intense, seeming to drag everything that happens to be in their path, and yet it includes little details, inviting you in each moment to find them amongst the walls of sound. At the end of “Coldest Second Yesterday” you feel “experienced”, and that’s the best you can have from a recording.

To kolejny odcinek serialu o brytyjsko-skandynawskiej współpracy na gruncie awangardowego jazzu i muzyki improwizowanej. Jeden z najważniejszych perkusistów Europy ostatnich trzydziestu lat - Steve Noble - łączy swe siły z młodym saksiarzem Kristofferem Berre Albertsem pochodzącym z norweskiego Trondheim (będące dla tego kraju prawdziwą wylęgarnią avant-jazzowych talentów). Noble był członkiem legendarnej formacji Rip Rig & Panic i długoletnim partner Derek Bailey w wielu jego artystycznych kreacjach, a także grywał z Tristanem Honsingerem, Alanem Wilkinsonem oraz rytmiczną podporą zbiorowości zwanej Kahondo Style. Alberts pojawiał się w kilku świetnych zespołach - tak norweskich (Saka czy Snik), jak i międzynarodowych (Starlite Motel, Cortex). Zawsze imponował kreatywnością, ale nigdy wcześniej nie słyszałem go w projekcie, w którym miałby tyle przestrzeni. I w związku z tym nigdzie nie imponował mi aż w takim stopniu.

Ta płyta to w moim odczuciu jeden z najlepszych duetów na saksofon i perkusję ostatniej dekady. Jest tu bardzo silny indywidualny wyraz, każdy z muzyków "przemawia" przez instrument silnym, indywidualnym głosem. Ale jednocześnie jest wielka ciekawość partnera. Zarówno Alberts jak i Noble - mam wrażenie - chłoną całym sobą muzykę partnera. Ich partie mają tak niesamowicie spójny, nierozerwalny wręcz charakter, że zdają się tworzyć niemal idealny kontrapunkt. To od pierwszych dźwięków czysta muzyczna magia w całej swej bezkompromisowej i nieokiełznanej dzikości, której me słowa nie zdołają opisać. Fascynujące w każdym calu!
autor: Marcin Jachnik