Mietek Szcześniak postanowił przekonać, że muzyka pop nie musi być powierzchowna. Udowadnia to czarno na białym właśnie na tej płycie. Wypełnia ją dwanaście utworów o miłości, tęsknocie, czułości, wierze i nadziei, tematach zdawałoby się wyeksploatowanych do bólu.

Mietek z właściwą sobie wrażliwością unika jednak taniego sentymentalizmu, czy patetycznej wzniosłości. Jego bezpretensjonalne teksty i prosta, lecz poruszająca interpretacja nadają popowym melodiom głębi. Mietek Szcześniak z subtelnością dotyka spraw nieraz intymnych i delikatnych.

Siłą muzyki zawartej na „Czarno na białym" jest jej pozytywny przekaz. Nawet tak refleksyjne utwory jak „Czy tak na być" niosą w sobie wiele, tak charakterystycznego dla Szcześniaka ciepła i optymizmu. Łagodna i przyjazna muzyka pozwala na chwilę zatrzymać się i zastanowić nad tym, co nas otacza.

Dominuje pop z elementami jazzu (jak choćby w „Kocham (tylko Ciebie)”, „D-Oświadczyny”), ale artysta nie boi się muzycznej różnorodności. Żywiołowa „Prababcia", która wyprzedziła modę na muzykę folkową, to zupełnie inne oblicze nastrojowego Mietka. W walce z muzycznymi stereotypami wspomagają Go najznamienitsi muzycy. Wśród nich m.in. Natalia Kukulska, Lora Szafran, Marcin i Mateusz Pospieszalscy, Joszko Broda, Robert Amirian.

Jako bonus do płyty dołączono piosenkę autorstwa Seweryna Krajewskiego i Wojciecha Ziembickiego, „Przytul mnie mocno", z którą Szcześniak reprezentował Polskę na festiwalu Eurowizji w Izraelu.

Album „Czarno na białym" nominowany był do Fryderyka '98 jako Najlepszy Album Pop, a Mietek jako Najlepszy Wokalista. Ostatecznie otrzymał nagrodę w tej drugiej kategorii.