https://youtu.be/CPyEyC3reZs


Asbjorn Lerheim baritone guitar
Atle Nymo tenor saxophone
Torstein Lofthus drums
Roger Arntzen double bass

Editor's info:
Tell me what was your first love in music and I’ll tell you who you are. That’s what you could say about guitarist Asbjorn Lerheim, who played blues and rock before being interested in jazz and now plays blues and rock (and folk, inevitably linked to both) in a jazz context with the band Chrome Hill, formerly known as Damp. And what a band, the also member of Lisan Dillan’s Quiet Quiet Project having the company of likeminded souls: Roger Arntzen (In the Country, Ballrogg, Trail of Souls), Torstein Lofthus (Elephant9, Shining) and Atle Nymo (Motif, Saxwaffe, Atle Nymo Quartet), the last replacing Jorgen Munkeby (Shining), who became one of the most predominant figures of the Scandinavian heavy metal scene. Much can be said about the capacity of this younger generation of musicians to play several genres and use diversified music vocabularies (not necessarly the ones they embraced at the beginning of their careers), but even more interesting is the fascination for Americana here revealed and happening often in the North of Europe: these guys can play Appalachian folk songs, Delta blues and red neck rock as if they were born on the inner guts of the United States of America, doing it without ever losing their identity as jazz improvisers. Be marveled, people.

Music by Asbjorn Lerheim
Arranged by Chrome Hill
Produced by Chrome Hill
Executive production by Pedro Costa for Trem Azul
Design by Travassos

Norweski label Rune Grammofon dochował się wielu znakomitości, wystarczy wspomnieć takie nazwy jak Alog, Bushman's Revenge, Elephant9, Fire!, Food, Hedvig Mollestad Trio, Humcrush, In The Country, Jono El Grande, MoHa!, Motorpsycho, Phonophani, Scorch Trio, Shining, Spunk, Supersilent, Susanna and the Magical Orchestra, The White Birch, by wpaść w trwogę. Jeśli ktoś nie ma w swoich zbiorach płyt z charakterystycznymi, minimalistycznymi okładkami wydawnictwa Rune Kristoffersena to kiep.
Dlaczego wspominam Rune Grammofon pisząc o płycie Chrome Hill "The Explorer"?
Ano dlatego, że grupa złożona jest z muzyków występujących w sztandarowych formacjach norweskiego labela. Roger Arntzen (In the Country, Ballrogg, Trail of Souls), Torstein Lofthus (Elephant9, Shining), Atle Nymo (Motif, Saxwaffe, Atle Nymo Quartet). Jedynie gitarzysta, Asbjorn Lerheim to muzyk spoza rodziny RG, tworzy Lisa Dillan Quite Quiet Project, Webjorn Sather Trio i zespół Batini.

Jaki kierunek obierają panowie z Chrome Hill?, to z pozoru proste pytanie, z każdym nowym odsłuchem albumu nastręcza coraz to większych trudności. Bo też czwórka Norwegów, co rusz dokonuje stylistycznych przewartościowań, zdają sobie kpić z gatunkowych granic wyznaczanych przez kolejnych dziennikarzy muzycznych, nie ma tu nic z pozerstwa i udawania "gwiazd" w typie Kamasiego Washingtona, namaszczonych przez światowe media. "The Explorer" to zwariowany i zarazem utrzymujący wewnętrzną dyscyplinę odjazd, osnuty wokół diabelskiego folku rodem z Appalachów. Skąd w ich głowach fascynacja duszną atmosferą piosenek o beznadziei, smutku i dramatycznej codzienności?, nie mam pojęcia, ale brzmi to tak, jakby czwórka Norwegów właśnie tam się urodziła. Przychodzą mi na myśl dwie wspaniałe płyty Lawnmower, "West" z 2010 i "Lawnmower II" z 2014 (do dzisiaj czekam na kontynuację!).

Reasumując, "The Explorer" to międzygatunkowa podróż w nieznane pod patronatem demonów, zaludniających filmy Davida .......
more