https://youtu.be/MdgUzHwPy3Q

On the heels of their acclaimed album Tikounen – a recording The Guardian called ‘a leap forward in the modern Tuareg sound…truly radical’ – Kel Assouf return with an even more transformative collection: Black Tenere. Produced by the band’s keyboardist Sofyann Ben Youssef, the mastermind behind the highly touted AMMAR 808, the new album strips things back to a power trio lineup and focuses on the crackling, forward-looking energy of Nigerien front man Anana Ag Haroun’s next level Kel Tamashek (Tuareg) rock songs.

Anana exudes a steadied yet powerful charisma when he walks onto a stage. Wearing his trademark Panama hat and holding one of rock and roll’s most archetypal guitars – a Gibson Flying V – both his presence and his music personifies the interconnected paths he has travelled in the past years. Born and raised in Niger, but transplanted to Brussels eleven years ago to be with his wife and to raise a family – he acknowledges there is a duality to his world-view: “My three daughters were born in Belgium, so the country became a part of my identity. These days I’m a Belgian when I’m in Niger and a Nigerien when I’m in Belgium.”

Kel Assouf’s musical journey has flowed seamlessly from the well-spring created by Ishumar desert rock pioneers Tinariwen – that Haroun first encountered as a young musician in Niger – towards sonic horizons that include the rock classicism of groups like Led Zeppelin, Black Sabbath and Queens of the Stone Age and the club beats and astral ambiance of European electronic music. On Black Tenere, the band pushes these different textures and influences towards a persuasive, raw-edged crescendo. Ag Haroun see’s the path to the new album and its new sound this way: “my musical tastes didn’t change but they are expanding further thanks to my different encounters and my curiosity. Black .......
more

KEL ASSOUF Black Tenere, Glitterbeat 2019, 7-8/10
Jeśli wchodzi riff, po którym spodziewacie się Rage Against The Machine, tymczasem pojawia się wyklaskiwany rytm i chóralne wokale w tradycyjnym stylu (zapewne też o jakimś rodzaju buntu), to pewnie jesteście w kręgu Tishoumaren. A na razie w tej kategorii geograficznej – okolice Sahary, pustynny blues, wiadomo – jest to najlepsze, co się w tym roku ukazało. Anana Harouna grał w Tinariwen, nowy zespół założył w Belgii i bez większego problemu działa w Europie, zatrudniając muzyków związanych z tuareskim bluesem. Black Tenere formacji Kel Assouf to kolejna płyta, która pokazuje, że jesteśmy daleko od pierwszych etapów fascynacji muzyką Tuaregów – żeby zwrócić na siebie uwagę, trzeba dużego wysiłku, zestawu bardzo różnorodnych kompozycji, bardzo dynamicznego grania. Rozpiętość w tej ostatniej dziedzinie robi tu wrażenie – od niemal ciężkiego rocka w kilku momentach, po wyciszone w sposób rzadko słyszany w gitarowej muzyce zachodniej Tamatant. Gitarowe brzmienie wzbogacane jest tu partiami klawiszy Sofyanna Ben Youssefa, lepiej znanego polskiej publiczności z szyldu Ammar 808. Dziwnie jest kogoś takiego usłyszeć w roli afrykańskiego Jona Lorda, ale także to zestawienie coś istotnego na temat pustynnego bluesa podpowiada – otóż w tej starej muzyce spod znaku „klasycznego rocka” był jeszcze potencjał, wystarczyło tylko na kilka jej elementów, szczególnie rytmikę (tutaj prowadzoną przez belgijską sekcję) spojrzeć zupełnie inaczej.


On the heels of their acclaimed album Tikounen – a recording The Guardian called ‘a leap forward in the modern Tuareg sound…truly radical’ – Kel Assouf return with an even more transformative collection: Black Tenere. Produced by the band’s keyboardist Sofyann Ben Youssef, the mastermind behind the highly touted AMMAR 808, the new album strips things back to a power trio lineup and focuses .......
more