muzycy:
Art Blakey - Drums
Lee Morgan - Trumpet
Benny Golson - Tenor Saxophone
Bobby Timmons - Piano
Jymie Merritt - Double bass

Editor's info:
It was the evening of 29 November 1958. On the stage of the Kurhaus in Scheveningen, Art Blakey grabbed the microphone to say, “I would like to take a moment and say good evening on behalf of the Jazz Messengers and myself.” Everyone present could feel that this was a concert that would go down in history.

Art Blakey had just turned thirty-nine. He was “Bu” to those who knew that late in the 1940s he had taken the name of Abdullah Ibn Buhaina. In 1954, he had co-founded the Jazz Messengers with pianist Horace Silver, but now he led the quintet single-handedly, identifying the most outstanding talents, mentoring them, taking them to the top. The group of course continued to expand until late in the 1980s to include other artists – as talented as they were diverse – such as Wayne Shorter, Clifford Brown, the Marsalis brothers and Keith Jarrett. But already in 1958, the ensemble was inspired, imbued with confidence, crowned with success, and most importantly, original. Pianist Bobby Timmons had just composed the emblematic “Moanin’” and saxophonist Benny Golson, his famous “Along Came Betty”, songs that the Jazz Messengers interspersed with the compositions of their illustrious fellow musicians: Thelonious Monk, Charlie Parker and Dizzy Gillespie. The creme de la creme of the jazz world was on stage that evening, their performance fallen into oblivion until this recording.

Art began the evening by presenting his line-up. Kind words: for each one, a little hyperbole, a tad too much praise – enough to create a light-hearted, intimate atmosphere. Then, over the evening, he introduced each piece, each time jokingly promoting the Blue Note label and eliciting chuckles among the audience. While the band played, Art never stole the limelight, however inventive the pulsating rhythms of his sticks, emerging whenever he felt his magic should work its spell........
more

Miles Davis w latach 80. powiedział, „Jeśli Art Blakey jest staroświecki, to ja jestem biały”. Ta opinia wiele mówi o formacie tego muzyka. Śmiało można stwierdzić, że Blakey jest jedną z najistotniejszych postaci ery hardbopu i w ogóle całego jazzu. Zespół Jazz Messengers, który prowadził przez 35 lat stał się swego rodzaju wyznacznikiem hardbopowego brzmienia, do aktywnego końca życia Art Blakey wyszukiwał młodych interesujących muzyków i uczył ich łączenia żywiołowości z precyzją. Z The Jazz Messengers współpracowali bowiem Wayne Shorter, Freddie Hubbard, Thelonious Monk i wielu innych wspaniałych muzyków, aż po braci Marsalisów.

Jazzowa seria wydawnicza audiofilskiej francuskiej oficyny wydawniczej FONDAMENTA HIGH-END MUSICAL CRAFTS zatytułowana THE LOST RECORDINGS COLLECTION wzbogaciła się właśnie o kolejną, wspaniałą pozycję. Dwupłytowy "Live in Scheveningen 1958" Art Blakey & The Jazz Messengers to ósma płyta tej serii wydawniczej po "Live at Laren Jazz Festival 1975" Sarah Vaughan, "Live at The Concertgebouw 1961" Oscar Peterson Trio, "Live At The Kurhaus 1967" Dave Brubeck Quartet, "Live at The Concertgebouw 1961" Elli Fitzgerald, "Live at Singer Concert Hall 1973" Dizzy'ego Gillespie'go, "Live in Rotterdam 1967 [2CD]" Theloniousa Monka i "The Lost Sessions from The Netherlands" Blossom Dearie.

Na swojej stronie FONDAMENTA HIGH-END MUSICAL CRAFTS tak opisuje proces pracy nad jakością brzmienia "przywracamy do życia zapomniane lub zagubione nagrania w niespotykanej jakości dźwięku, dzięki rewolucyjnej technologii". I zaiste technologia, z jakiej korzystają musi być rewolucyjna, skoro z pełną odpowiedzialnością za słowa jesteśmy zdania, że nie było dotąd nagrań klasyków jazzu w tak referencyjnej jakości.

The Jazz Messengers w swoim najlepszym składzie (ten skład nagrał w końcu bodaj najsłynniejszą płytę zespołu p.t. "Moanin’") - lider za perkusją, Lee Morgan na trąbce, Benny Golson na tenorowym sa.......
more