https://youtu.be/4BM4T8qISFc

muzycy:
Christian McBride - Double bass
Josh Evans - Trumpet
Marcus Strickland - Saxophone
Nasheet Waits - Drums

Editor's info:
If there’s one thing acclaimed bassist Christian McBride knows, it’s that when it comes to grit there’s no better resource to draw from than his own hometown, Philadelphia. So McBride turned to one of the city’s most beloved colloquialisms to christen his latest project, Christian McBride’s New Jawn. On the band’s eponymous debut, these four stellar musicians ably walk the razor’s edge between thrilling virtuosity and gut-punch instinctiveness. The release will be available on October 26 via Brother Mister Productions, a newly launched imprint of McBride’s longtime label, Mack Avenue Records.

donos.blox.pl:
Pamiętających ostatnie nagrania Christiana McBride’a najnowsza płyta zapewne zaskoczy. Świetny basista wybrał się w muzyczną podróż w nieco innym – od dotychczasowych – kierunku. Nowy dżob (tak można spolszczyć wywodzące się z filadelfijskiego slangu określenie „New Jawn”) McBride’a to kwartet bez fortepianu, w którym towarzyszą mu: Macrus Strickland (saksofon tenorowy i klarnet basowy), Josh Evans (trąbka) i Nasheet Waits (perkusja).
Zespół nagrał własne kompozycje– po dwie każdego z członków kwartetu – podsumowując godzinny album utworem Sightseeing Wayne’a Shortera. „Gdziekolwiek grałem w ostatnich dziesięciu latach, czy to we własnych projektach, czy w grupach innych muzyków, zewsząd otaczały mnie akordy” – mówi o najnowszej płycie McBride, – „dlatego postanowiłem, że najważniejszą sprawą w New Jawn będzie całkowite pozbycie się ich”.
Zaczyna się płyta dość niewinnie, krótkim Walkin’ Funny z przepychankami Evansa i Stricklanda. Kolejny utwór Ke-Kelli Sketch autorstwa Waitsa jest dedykowany jego żonie, zaczyna się ostrym duetem perkusji oraz basu i dość celnie określony jest przez kompozytora muzycznym odpowiednikiem prac Picassa. Nie zabrakło jednak na albumie także bardziej tradycyjnie zagranych fragmentów: swingującego The Middle Man oraz mniej lub bardziej lirycznych Ballad of Ernie Washington poświęconej Theloniousowi Monkowi (pod takim właśnie pseudonimem występował Monk w okresie zawieszenia jego Karty muzyka, uprawniającej do występów w klubach), Kush oraz John Day.
Możliwości i potencjał kwartetu znakomicie podsumowuje shorterowski, dynamiczny finał. New Jawn nie jest być może drastyczną zmianą w stylistyce projektów McBride’a.
Można jednak śmiało stwierdzić, że potrzeba zmiany zaowocowała propozycją świeżą, interesującą i co najważniejsze atrakcyjną w odbiorze.
autor: Krzysztof Komorek