Kapela Brodów w składzie:
Anna Broda - śpiew, cymbały, bębny (vocal, hammerdulcimer, drums)
Witold Broda - skrzypce, lira korbowa, basy, śpiew (fiddle, hurdy-gurdy, bas, vocal)
gościnnie:
Remigiusz Mazur-Hanaj - bębny, basy (drums, bas)
Adam Strug - organy (organ)

Pieśni i melodie tradycyjne, opracowanie muzyczne Anan i Witold Broda
Realizacja nagrań - Michał Jacaszek, mastering - Tadeusz Sudnik

These are the hymns and melodies of the polish catholic folk. Some of them are still sung or played, some have been forgotten and survived only in the works of the 19th century ethnographe Oskar Kolberg

Są to pieśni i melodie katolickiego ludu w Polsce. Niektóre z nich wierni śpiewają lub grają do dziś, a inne zapomniane spisał Oskar Kolberg, XIX-wieczny etnograf, autor 70-tomowego dzieła pt. "Lud, jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, muzyka i tańce".

TOC (Gadki z Chatki 33/34):
"(...) Wspaniała, prosta a jakże głęboka poezja religijna. Przejmującemu, skupionemu śpiewaniu Anny Brody towarzyszy przede wszystkim lira korbowa (gra na niej Witold Broda) - instrument kojarzący się ze świętymi śpiewami. Niekiedy wokalistka akompaniuje sobie na cymbałach.
(...) Mazurki, oberki i marsze wirtuozersko wygrywane "po dawnemu" przez Witolda Brodę na skrzypcach z towarzyszeniem bębenka i cymbałów są dla słuchacza chwilą odpoczynku od pełnych treści utworów wokalnych.
(...) Piękna płyta na chwile zadumy".


Płyta uznana została w 2001 r. za Folkowy Fonogram Roku. Z uzasadnień członków jury konkursu:

"Fonogram ten łączy artystyczną kreację z wiernością tradycji. Puryzm pozbawiony pozy zamiast efektu przekory, z ludowego ubóstwa środków wyrazu wydobył szlachetność. Szczególnie warto podkreślić dobór repertuaru - chodzi o zwrócenie uwagi na (nawet w tytule) świąteczny, obrzędowy i religijny charakter folkloru czyli wskazanie na kulturowy kontekst muzyki ludowej, który odgrywa rolę marginalną w odbiorze współczesnego folkloryzmu muzycznego przez większość folkowych słuchaczy i krytyków. Drugą sprawą jest zachowanie tradycyjnej formy pieśni, co zwalnia nieco tempo percepcji, pozwala na refleksję nad słowami, językiem i melodyką. Po pierwsze stawia to pewne wymagania słuchaczowi, który chcąc nim pozostać musi niejako sam stać się wierniejszy tradycji w swoim sposobie odbioru muzyki. Po drugie rzadko kiedy muzycy inspirujący się folklorem nachylają się nad subtelną poetyką ludowych tekstów i długą frazą ich melodii. Ich piękno jest jednak warte poznania i przekazania słucha.......
more