https://youtu.be/czYzQIxY5jg

Editor's info:
The Adornment of Time is a remarkable meeting between drummer Tyshawn Sorey and pianist Marilyn Crispell, two titans of contemporary music. Recorded live at The Kitchen in New York City, the performance is the apotheosis of fully-improvised music, a dialogue between two artists who are masters at bringing compositional form to their improvisations. Sorey has been hailed by The New York Times as “one of the most masterful player-composers of this era, in any idiom,” and The New Yorker declares that his work “eludes the pinging radar of genre and style. Even as his music shifts shape, it retains an obdurate purity of voice.” Crispell, whose playing has been described by The New York Times like “monitoring an active volcano,” is perhaps best known for her association with Anthony Braxton in his classic quartet of the 1980s and 1990s, but also for her many projects as a leader and highly-regarded releases on the ECM label. Comprised of a single, uninterrupted movement, the performance is by turns placid and tumultuous; quietly contemplative until exploding in intensity. Their performance together is an act of collaborative spontaneous composition of the highest order.

It’s been a whirlwind couple of years since Sorey’s last Pi release, Verisimilitude: He was named a MacArthur Fellow in 2017 and a United States Artist Fellow in 2018, when he also joined Vijay Iyer as Co-director of the Banff International Workshop in Jazz and Creative Music. His musical output has continued to advance in a myriad of directions. His composition “Perle Noire: Meditations for Joséphine,” with text by Claudia Rankine, was performed by soprano Julia Bullock and International Contemporary Ensemble (ICE) on the grand staircase of the Metropolitan Museum of Art’s Great Hall. The New York Times called the performance “darkly captivating” and “haunting…. Sorey created lusc.......
more

freejazzblog rzadko przyznaje maksymalną ocenę recenzowanym płytom. "The Adornment of Time" taką notę otrzymała. Inne recenzje są podobnie entuzjastyczne. Zważywszy na to, że mamy do czynienia z materiałem w pełni improwizowanym, do tego nagranym tylko w duecie, nie sposób nie sięgnąć po tą płytę.

Tyshawn Sorey, wzięty perkusista, współpracownik Wadady Leo Smitha, Steve'a Colemana, Anthony'ego Braxtona, Johna Zorna, Tima Berne'a, Henry'ego Grimesa, Roscoe Mitchella, Steve'a Lehmana, Marka Ribota, Sirone, Joey'a Barona, Muhala Richarda Abramsa, Vijay'a Iyera, Dave'a Douglasa, Butcha Morrisa i Sylvie Courvoisier. Nagrał płytę z Marilyn Crispell, stypendystką Guggenheima, która po lekturze płyt Johna Coltrane`a, porzuciła współczesną muzykę klasyczną na rzecz jazzu. Przez dziesięć lat grała w zespole Anthony`ego Braxtona, współpracowała z Reggie'm Workmanem, Henry'm Grimesem czy New Orchestra Barry'ego Guya, była angażowana również przy wykonaniach muzyki współczesnej, np. Johna Cage'a czy Anthony'ego Davisa. New York Times napisał, że "jest jedną z nielicznych pianistek kontynuujących free jazzową rewolucję", i "Słuchanie jej jest jak obserwacja aktywnego wulkanu".

Ta nieprzerwana 64-minutowa improwizacja przynosi niezwykle sugestywną, powoli rozwijającą się narrację, od opowieści zatopionej w ciszy, pełnej kontemplacji pojedynczych dźwięków, kiedy muzycy głęboko oddychają i wprowadzają nas w trans (pierwsze 20 minut), poprzez zręby freejazowego flow, z dynamicznymi atrybutami, kiedy to znakomicie przybywa dźwięków w jednostce czasu, po rozszerzoną, zamykającą kodę, wracającą do świata porwanej kameralistyki, kiedy narracja zmysłowo gaśnie.

"The Adornment of Time" to idealny wręcz przykład "pięknego hałasu", w którym nie chodzi o kolejne próby łamania akustycznych barier we współczesnej muzyce improwizowanej. To wypadkowa koncepcji ekstremalnego poety muzyki, jak mówiono o Mortonie Feldmanie i oryginalnego języka jednego z .......
more