https://youtu.be/DgvQQ1cVd-Y
https://youtu.be/mWbK1c06Y4A

muzycy:
Paul Flaherty - Alto / Tenor Sax
Randall Colbourne - Drums
James Chumley Hunt - Trumpet, Conch Shells
Mike Roberson - Electric Guitar

Editor's info:
The ‘freeform music scene’ is often a situation where musicians get to improvise together without a lot of prior interactions. But in this case, Paul Flaherty and Randall Colbourne have played together for 32 years. The two artists have collaborated with James Chumley Hunt on and off since the 90s, and with Mike Roberson since 2012.

The live album presented here is the recording of the very first time they got together as a quartet. The music is ‘improvised freeform’, created without outline or discussion. It draws from all and any musical genres including jazz, rock, blues, classical, noise, marching bands, eastern, and more. Freeform doesn't mean without form, just without a preconceived form. Once the improvisation is finished, the music has taken its form.

"Borrowed from Children" is a Native American phrase that refers not to inheriting the land from our ancestors, but rather to borrow it from our children. This music has been created in the hope that we will remember this and may this moment of global crisis be a time to meditate on the meaning of this.

“The original inspiration for this album comes from the music of Ornette Coleman and Cecil Taylor, soon to be followed by Albert Ayler, the late period of John Coltrane, Pharaoh Sanders, Evan Parker, Derek Bailey, Peter Brötzmann and evolution of musicians from these paths, carrying the music on to this day. I began playing freeform in 1972 and have always felt that this is where I belong.

Can you explain free music to those who question its validity? This music has been roundly attacked in the past, and the past is always near. I feel that the essence of freely improvised music is a release to something greater, and hopefully allowing it to transcend the moment. It may be an ‘asking’ for something to take over. Trust is the key and belief is the path. Trust where it goes and believe that .......
more

Paul Flaherty to osobna planeta w galaktyce muzyki free. Krąży w układzie obok kilkunastu innych planet jak Albert Ayler, Pharoah Sanders, David S. Ware. Ciągle aktywny, ciągle gra swoje, ciągle z nowymi muzykami. Wygląda jak hippisowski guru Terry Riley, i podobnie jak Riley wieści światu swą opowieść, która jest tylko jego opowieścią. Możesz ją zaakceptować, albo w całości odrzucić. Ja należę do tych pierwszych.

"Borrowed From Children" to zaledwie i aż cztery utwory, blisko 55 minut potężnej muzyki, która niczego nie udowadnia, nigdzie się nie spieszy, nie rozgląda się na boki, nie kalkuluje, to muzyczne trzęsienie ziemi!
Od pierwszej minuty nagrania mamy do czynienia z gęstym, pulsującym, porywającym free, narracja może poruszać się spiralnie, może lewitować z lekkością jak obłok, może przypominać wyładowania atmosferyczne, może w końcu zapalać się jak w pożarze. To jakby cztery główne wątki schodziły się w jeden by w sekundę rozpaść się na kawałki.

Trzeba przyznać, że żadna oficyna w ostatnich latach nie zrobiła tyle dla muzyki improwizowanej jak nowojorska 577 Records, dając przestrzeń do zaistnienia wielu znakomitych nagrań Daniela Cartera, Sabira Mateena, Pata Thomasa, Granta Calvina Westona, Williama Parkera, Patricka Holmesa, Geralda Cleavera czy Paula Flaherty'ego.
Copyright © 1996-2020 Multikulti Project. All rights reserved