muzycy:
Geri Allen, piano, keyboards
Chico Freeman, bass clarinet, keyboards, saxophone alto, sax soprano
Von Freeman, piano, sax tenor, trumpet
E.J. Allen, trumpet, flugelhorn
Joel Brandon, whistle
Victor Jones, drums
Don Pate, bass
Norman Hedman, percussion

Editor's info:
A great meeting between Chicago tenor legend Von Freeman and his freely creative son, Chico Freeman – who plays tenor, alto, soprano sax, bass clarinet, and even an IVL pitch rider! The rest of the group features EJ Allen on trumpet, Geri Allen on piano, Donald Pate on bass, Victor Jones on drums, and Norman Hedman on percussion.

Info dystrybutora:
Dwóch przedstawicieli "klanu Freemanów" na jednej płycie to gratka dla jazzfanów.
Ta rodzinna elita chicagowskiego jazzu, którą tworzą - ojciec Von Freeman (saksofonista), wuj George Freeman (gitarzysta), wuj Bruz Freeman (perkusista), Evertt Freeman (trębacz) oraz Chico Freeman, który zaczynał od gry na trąbce, potem zmienił instrument na saksofon tenorowy, by brzmieniem zbliżyć się do gry swego największego idola – ojca Von Freemana.
Gdy zgłosił akces do słynnego AACM nawiązał współpracę z Lesterem Bowiem, Don Pullenem, Famadou Don Moye i Muhalem Richardem Abramsem. Już w latach siedemdziesiątych nagrywał i koncertował z najważniejszymi muzykami jazzu. Przewinął się przez zespoły Dizzy’ego Gillespie, McCoy Tynera, Elvina Jonesa, Charlesa Mingusa, Jacka DeJohnette, Arta Blakey’a, Wyntona Marsalisa, Branforda Marsalisa, Hanka Jonesa, Freddie’ego Cole, Joe Hendersona, Bobby’ego Hutchersona, Roy’a Haynesa, Von Freemana, Arthura Blythe’a, Cecila McBee, Kirka Lightsey’a, John Hicksa, Mala Waldrona. Był zapraszany przez Earth, Wind & Fire, The Eurythmics, The Temptations, The Four Tops, Stinga, Tito Puente, Machito, Irakere, Arturo Sandovala, Celię Cruz, Giovanniego Hidalgo, Ray’a Barretto.
Pięciodniowa sesja nagraniowa (12, 19, 22, 29 i 31 sierpnia 1988 roku) w nowojorskim Sound Ideas Studios przyniosła dawkę porywającego jazzu, a lider niskim, mocnym i jednocześnie jasnym tonem saksofonu doskonale współbrzmi z masywnym brzmieniem tenoru legendarnego Vona Freemana. Geri Allen na fortepianie prezentuje mistrzowską inwencję improwizacyjną i luźną, choć z wielkim szacunkiem do oryginałów interpretację standardów, jak "I Remember You" Mercera/Schertzingera i "Mercy, Mercy Me (The Ecology)" Marvina Gaye'a.