Performers:
Beethoven Academy Orchestra
Chór Polskiego Radia w Krakowie [1,7]
CRACOW SINGERS [3]
Annika Mikołajko-Osman /soprano/ [2]
Maciej Tworek /conductor/
Jacek Wróbel /baritone/ [2]

Krzysztof Penderecki's music scores found after many years, written in the 1950s and 1960s for puppet theatres, drama theatres and for films, have been recorded and released on CD as part of the "Musical Trace of Krakow" series. This is the second – after the 2018 release of a CD with Stanislaw Radwan's works – unique phonographic project of the Krakow Forum of Culture (Krakowskie Forum Kultury) aimed at documenting film and theatre music.
Krzysztof Penderecki's music was recorded by: Beethoven Academy Orchestra conducted by Maciej Tworek (Krzysztof Penderecki's long-term assistant), Polish Radio Choir, Cracow Singers and vocalists Annika Mikołajko-Osman and Jacek Wróbel. Among the recordings there is music from plays in the Stary Theatre, the "Arlekin” Puppet Theatre or from film Nie ma końca wielkiej wojny [There is No End to the Great War] by Documentary and Feature Film Studios (WFDiF).

Do roku 1980 Krzysztof Penderecki stworzył oprawę muzyczną do prawie siedemdziesięciu spektakli, począwszy od teatrów lalkowych „Banialuka” w Bielsku-Białej do Marionetteatern w Sztokholmie i od Teatru Słowackiego do Teatru Polskiego, współpracując z najwybitniejszymi reżyserami, takimi jak Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki czy Józef Szajna, i współuczestnicząc w inscenizacji najważniejszych dzieł dramatycznych Mickiewicza, Conrada czy Bergmana. Partytury dla teatrów to ogromny i wciąż wymagający opisania i rejestracji fonograficznej obszar artystycznej aktywności kompozytora. Żmudna kwerenda zachowanych rękopisów, przeprowadzona przez Magdalenę Figzał-Janikowską i Andrzeja Kosowskiego, doprowadziła do odnalezienia pierwszych partytur, które zostały nagrane we września 2020 roku i w grudniu 2021 roku. Jest to muzyka do spektakli: O krasnoludkach i sierotce Marysi (Maria Konopnicka, reż. Irena Wojutycka, 1957, Teatr Lalek Arlekin w Łodzi), Przygody warszawskiego misia (Kazimiera Jeżewska, reż. Stanisław Ochmański, 1958, Łódź), Tomcio Paluch i wilk (Jerzy Zaborowski, reż. Stanisław Ochmański, 1961, Teatr Lalki i Aktora w Lublinie), Dziady (Adam Mickiewicz, reż. Bohdan Korzeniewski, 1963, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie) i Nie-boska komedia (Zygmunt Krasiński, reż. Konrad Swinarski, 1965, Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie), Baśń o pięciu braciach (Sergiusz Obrazcow, Sergiej Preobrażeński, reż. Wojciech Wieczorkiewicz, 1967, Teatr Lalki i Aktora „Marcinek” oraz filmu Nie ma końca wielkiej wojny (reż. Jan Łomnicki, 1959, Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych).