Photography By, Graphic Design – P.D.*
Written-By, Recorded By, Producer – Patryk Daszkiewicz

DMNSZ (demonszy)
The sound signals emitted by electricity, feedback and noise from the cassettes, or hum of a burnt loudspeaker flows through the cables and loop into patterns. DMNSZ is a search for a lost language in these patterns.
demonszy.tumblr.com
soundcloud.com/demonszy
www.facebook.com/demonszy/


Nocturnal Animals (text: Łukasz Rodziewicz)


in my city the lamps are lit all day long. it must be so. otherwise you can't see anything. check what time it is. It is still morning and night is already drawing near. look around. it's darker than it is. Sometimes I walk around town. I don't always know why I go where I go, but I guess I really want to. I'm not sure what's driving me, I just know there's something inside me. there is some wild thing in me.


sometimes the street on which I am walking splits into two. what will happen to me after all, you cannot go two different ways while remaining as one person.


it's getting later. more and more often I feel like two different persons. There may be other people in the same city. there may be more of us. those who walk in the dark sometimes bump into each other.


who is he who comes towards me not always someone who comes is who comes.


it is almost night. I am almost a different person. do you still recognize me? Is it later than it is? who is the alarm ringing? are you sure you know what you experienced?
credits
released December 11, 2020

DMNSZ (demonszy)
Sygnały dźwiękowe emitowane przez energię elektryczną, sprzężenia zwrotne, szumy z kaset czy buczenie spalonego głośnika. Przepływają przez kable i zapętlają się we wzory.
DMNSZ to poszukiwanie w tych wzorach zapomnianego języka.


demonszy.tumblr.com
soundcloud.com/demonszy
www.facebook.com/demonszy/



Nocturnal Animals (tekst: Łukasz Rodziewicz)


w moim mieście lampy palą się przez cały dzień. tak musi być. inaczej nic nie widać. sprawdź, która jest godzina. jest jeszcze rano, a już zbliża się noc. rozejrzyj się. jest ciemniej, niż jest.


czasem chodzę po mieście. nie zawsze wiem, dlaczego idę tam, gdzie idę, ale chyba bardzo tego chcę. nie jestem pewien co mną kieruje, wiem tylko, że coś jest we mnie. jest we mnie jakaś dzika rzecz.


czasem ulica, po której idę rozdziela się na dwie. co się ze mną stanie? nie można przecież pójść dwiema różnymi drogami, pozostając jednym człowiekiem.


jest coraz później. coraz częściej czuję się jak dwie różne osoby. w tym samym mieście mogą być też inni ludzie. możliwe, że jest nas więcej. ci, którzy chodzą po ciemku, czasem wpadają na siebie.


kim jest ten kto idzie w moją stronę? nie zawsze ktoś, kto się zbliża, jest tym kto przychodzi.


już prawie zrobiła się noc. jestem już prawie innym człowiekiem. poznajesz mnie jeszcze? czy nie jest później, niż jest? komu dzwoni alarm? czy jesteś pewien, że wiesz co przeżyłeś?