LARMO
Music composed, recorded and mixed by Mirosław Matyasik.
NOTHING HAS CHANGED
Music composed, recorded and mixed by Michał 'Neithan' Kiełbasa
"Grey Zone" is a split of two projects that have a lot in common; both artists come from Silesia, both of them work within broadly understood electronics. Both in the music of LARMO and NOTHING HAS CHANGED, you can hear echoes of many genres that fit into the industrial aesthetic, from bass music, through various genres of techno to rhythmic noise with numerous journeys into further stylistic areas. In their case, they are only a starting point, or they serve as a tool or material that they use to compose their own tracks. Here, illbient motor skills, a heavy foot and the use of raw, rough sounds serve as a carrier of emotions, intensifying the impression of a dense, stuffy dehumanized atmosphere in which our imagination is freed to draw subsequent frames of a film in our heads, played in slow motion, realizing dystopian visions of the inevitable. The titular The grey-zone is defined as "competitive interactions among and within state and non-state actors that fall between the traditional war and peace duality" Despite many similarities, which somehow constitute the existence of both projects on a common release, each is implemented using its own, individual musical language, developing individually with each subsequent publication in their discography.
"Grey Zone" to split dwóch projektów, które mają ze sobą wiele wspólnego; obaj twórcy pochodzą ze Śląska, obaj realizując własną twórczość, poruszają się w obrębie szeroko rozumianej elektroniki. Zarówno w muzyce LARMO jak i NOTHING HAS CHANGED słyszalne są echa wielu gatunków, wpisujących się w estetykę industrialną, od bass music, poprzez różne odmiany techno po rhythmic noise z licznymi wędrówkami w dalsze rejony stylistyczne. W ich przypadku stanowią one jedynie punkt wyjścia, czy też służą im jako narzędzie bądź materię, którą posługują się do komponowania własnych numerów. Tutaj illbientowa motoryka, ciężka stopa i wykorzystanie surowych, szorstkich brzmień służy jako nośnik emocji, potęgujących wrażenie gęstej, dusznej odhumanizowanej atmosfery, w której uwalnia się nasza wyobraźnia, by kreślić w głowie kolejne klatki filmu, puszczonego w zwolnionym tempie, realizującego dystopijną wizje nieuniknionego. Tytułowa Szarą strefa definiuje tutaj „konkurencyjne interakcje pomiędzy podmiotami państwowymi i niepaństwowymi oraz w ich obrębie, mieszczące się pomiędzy tradycyjnym dualizmem wojny i pokoju”. Pomimo wielu podobieństw, niejako konstytuujących zaistnienie obu projektów na wspólnym wydawnictwie, każdy realizowany jest za pomocą własnego, indywidualnego języka muzycznego, rozwijającego się indywidualnie z każdą kolejną publikacją w ich dyskografii.
Split album wydany na CD w 6 panelowym ekopacku w nakładzie 300 kopii.