https://youtu.be/O4shQBnDcpY

muzycy:
Keith Tippett - pianino, elektryczne pianino
Elton Dean - saksofon altowy
Marc Charig - kornet
Nick Evans - puzon
Jeff Clyne - kontrabas, gitara basowa
Alan Jackson - perkusja i instr. perkusyjne
Gościnnie: Giorgio Gomelsky - instr. perkusyjne

AllMusic.com
Keith Tippett's debut album as a bandleader was and remains a rather remarkable affair in that it was the first engagement of British young people who came up in rock, pop, and blues bands to play jazz. Tippett himself is a classically trained musician who came to jazz via Mingus, George Russell, Coltrane, and Pharoah Sanders, but his compositional element also owes to composers such as Darius Milhaud, Vaughan Williams, and Frederick Delius. His front-line group contains the Soft Machine's Elton Dean, plus Nick Evans and Marc Charig, while his rhythm section contains drummer Alan Jackson and bassist Jeff Clyne -- whose bowing sensibilities are not only highly developed but provocative as well. All eight tracks were composed and arranged by Tippett, but his penchant for writing for a particular group of musicians is very keen here: check the Charig solo in "I Wish There Was Nowhere," Tippett's own solo in "Violence," and the saxophonistry of Dean in "Stately Dance for Miss Primm" and both versions of "This Evening Was Like Last Year." Evans' trombone work so thoroughly saturates most charts that it's impossible to single anything out as a specific vehicle for him. Tippett's engaging harmonic sensibilities wrap around tonal investigation, a deeply committed sense of the blues and swing, and a color palette that owes plenty to Gil Evans without sounding the least bit derivative. This is brave jazz that makes use of space, harmonic organization, and free improv, much more so than some of his contemporaries who would just as soon do away with jazz as deepen or widen it. Very fine indeed.
by Thom Jurek

Editor's Info
The debut album by forward thinking english piano player Keith Tippett was a turning point in british jazz evolution. The overall atmosphere and aura of You Are Here... I Am There points at the influences of jazz musicians such as John Coltrane, Archie Shepp, and Charles Mingus.
The record shows a strong .......
more

Debiutancki album angielskiego klawiszowca Keitha Tippetta jest jednym z punktów zwrotnych w historii wyspiarskiego jazzu. Grupa muzyków o bardzo różnych korzeniach zebrana przez Tippetta, muzyka o klasycznym wykształceniu, który dzięki lekturze nagrań Mingusa, George'a Russella, Johna Coltrane'a i Pharoaha Sandersa skręcił w kierunku jazzu. Świadomość harmoniczna i dynamiczna oraz równowaga między improwizacją a kompozycją stanowią fundament muzycznej koncepcji Tippetta. Najbardziej znanym z członków sextetu jest alcista Elton Dean z Soft Machine, ale puzonista Nick Evans i kornecista Marc Charig, drummer Alan Jackson i często sięgający po smyczek kontrabasista Jeff Clyne, to muzycy gwarantujący wysoką jakość. Muzycy podążają ścieżką amerykańskiego spiritualnego jazzu, szczególnie uwzględniając dorobek Alberta Aylera, Johna i Alice Coltrane oraz Sun Ra.
autor: Mariusz Zawiślak


Pianista Keith Tippett pamiętany jest głównie dzięki współpracy z King Crimson. Trudno wyobrazić sobie albumy "In the Wake of Poseidon", "Lizard" i "Islands" bez jego udziału. Robert Fripp proponował mu nawet stałą posadę, w roli współlidera. Tippett jednak odmówił, bo tak naprawdę interesowało go tworzenie nieco innej muzyki, co mógł realizować z własną grupą. The Keith Tippett Group, znany też jako Keith Tippett Sextet, powstał w 1967 roku. Trzon składu tworzyli muzycy, których pianista poznał w trakcie muzycznego kursu: saksofonista Elton Dean, kornecista Marc Charig i puzonista Nick Evans (wszyscy trzej współpracowali później z Soft Machine, dwaj ostatni także z King Crimson). Oczywiście, potrzebna była też sekcja rytmiczna - jej skład jednak kilkakrotnie się zmieniał. Podczas sesji nagraniowych debiutanckiego albumu, zatytułowanego "You Are Here... I Am There", rolę basisty pełnił Jeff Clyne (późniejszy muzyk Nucleus), a za perkusją zasiadł Alan Jackson (znany m.in. ze współpracy z Johnem Surmanem). Nagrania odbyły się w 1968 roku, ale z powodu zaniedbań wyt.......
more