Info dystrybutora:

Nawet jeśli nowy, czwarty album osiadłej w nowojorskim Brooklynie grupy The National - rodem z Cincinnati, Ohio - nie zostanie uznany za najlepszą płytę roku 2007, to na pewno zasługuje na miano najpiękniejszej. Takiej, która pozostaje w pamięci na lata, tak jak nagrania Leonarda Cohena, Tindersticks, Joy Division, a z bardziej nam współczesnych wykonawców - Sufjana Stevensa lub The Arcade Fire. W naszym świecie produktów jednorazowego użytku to już osiągnięcie na miarę którejś z prac Herkulesa.
Dowodzony przez wokalistę Matta Berningera oraz braci Scotta i Bryana Devendorfów kwintet w szerszej świadomości indierockowych fanów zaistniał przed dwoma laty, wraz z ukazaniem się przełomowego w jego karierze albumu „Alligator". „Boxer" doskonali dalej to, co już i tak w przypadku wcześniejszej płyty mogło się wydawać doskonałe. A mianowicie - bogate brzmieniowo i kolorystycznie aranżacje na smyczki i sekcję dętą, pod którymi tu podpisał się klasycznie wykształcony Padma Newsome z nowojorskiego, awangardowego ensemble'u The Clogs, a które dodatkowo wzboagaca gra na fortepianie Sufjana Stevensa. W to orkiestrowe tło wspaniale wpisują się poetyckie teksty utworów oraz głos Matta, który któryś z recenzentów trafnie porównał do smaku czarnej, gorzkiej czekolady. Niewiele tu rocka w potocznym tego pojęcia znaczeniu, może poza „Mistaken For Strangers" przywołującym nieco pamięć Joy Division czy „Guest Room" kojarzącym się lekko z dźwięcznym gitarowym brzmieniem The Cure. The National jednak stawiają na utrzymaną w ciemnej kolorystyce balladową kameralistykę, której wzorcowymi przykładami mogą być utwory w rodzaju „Fake Empire", „Brainy", „Squalor Victoria", „Start A War", „Green Gloves" czy „Racing Like A Pro". I w tym są potęgą.