Mikolaj Trzaska - bass clarinet, saxophones, farfissa, organs, accordion
Andrzej Stasiuk - voice
Jarogniew Milewski - keyboards & production
Johannes Frisch - double bass
Abbas Zulfugarof - double bass
Olo Walicki - double bass
Paul Wirkus - drums
Tomasz Gwincinski - drums
Jarek Czarnecki - drums

Pierwszym bodźcem do powstania tej płyty było zamówienie internetowego radia COPERNIKUS. Audycja miała swoją berlińską premierę w listopadzie 2005 roku.

Choć sam pomysł zrobienia czegoś na wzór słuchowiska z udziałem Andrzeja Stasiuka pojawił się na długo wcześniej. Mikołaj zbierał materiały do tego projektu przez kilka lat. Na początku spodobał mu się kolor głosu Stasiuka i sposób w jaki czyta. Nigdy wcześniej nie spotkał się, jak sam to nazywa, „ze zjawiskiem wypełnionej napięciem, wciągającej nudy“.

Na początku nagrywali fragmenty słuchowiska w lasie, potem Stasiuk siedział w samochodzie, gdzie czytając swoją powieść, miał w ostrzejszych fragmentach naciskać mocniej pedał gazu. Jednak większość z tych “dźwiękowych scen“ odpadła w czasie postprodukcji.

W sumie wiele się zmieniło i płyta „Kantry“ w niewielkim stopniu przypomina berlińską audycję. Najwięcej zamieszania zrobiły nagrania z dyktafonu. Pochodzą one z podróży Stasiuka po Bałkanach: Słowenii, Bośni i Hercegowinie. Dyktafon spełnił tu rolę aparatu fotograficznego.
Rejestrował wszystko co się dało, poczynając od odgłosów sarajewskiej ulicy, rozmowy w bałkańskiej knajpie a kończąc na śpiewie muezzina z sarajewskiego minaretu.

Muzyka, która znalazła się na płycie w większości inspirowana jest prozą Stasiuka. Znalazły się tu kompozycje pisane przez Trzaskę do sztuk teatralnych Andrzeja - zresztą ze względu na autonomiczność nigdy nie zostały w nich wykorzystane.

„Kantry“ to wolne tłumaczenie Stasiuka na muzyczny język Trzaski.
„Kantry“ to dziennik podróży.