Trzecia EPka z acuarelowej trylogii wypełnia jak pozostałe czas i przestrzeń pomiędzy albumami i pozwala przyjrzeć się przez szkiełko na inną twarz wyspiarskiego zespołu The Clientele. Muzycy eksperymentowali z dźwiękami dronów, minimalem, tonęli w mglistych, mrocznych zakamarkach by jak na niniejszej EPce znienacka buchnąć quasi komercyjnym, gitarowym psycho-popem.