Rok 1875. Manuel i Carmelo – mieszkańcy sąsiadujących baskijskich wiosek, spotykają się na polu walki w czasie drugiej wojny karlistowskiej. Los sprawia, że krew postrzelonego Carmelo ratuje życie Manuelowi. Odtąd ich rodziny połączy silna więź, będąca zbawieniem i przekleństwem dla następnych pokoleń. Ich synowie będą zażartymi wrogami, ich córki będą płodzić naznaczone piętnem bękarty.
Film Julio Medema to pełen poezji i okrucieństwa obraz o zapętlających się pasmach żądzy i nienawiści, którym towarzyszą chłodne, obojętne spojrzenia krów...
Krowy wyłaniają się z osobliwego i pięknego obrazu: ogarnięty furią mężczyzna rzuca topór prosto w las, w którym jego wróg – aizkolari trenuje siekanie drew. Dystans wydaje się zbyt duży, a jednak siekiera szybuje jak strzała, wpadając w sam środek lasu i zanurzając się w pniu drzewa.
Krowy to historia krwawej rywalizacji między dwoma aizkolari. Opowieść zaczyna się trzydzieści lat przed konfrontacją, w okopach, w czasie drugiej wojny karlistowskiej, kiedy krew ojca jednego z rywali, ratuje życie ojcu drugiego. Krew staje się jednocześnie jego zbawieniem i stygmatem. W kolejnym pokoleniu ich synowie walczą ze sobą jako aizkolari w zawodach, robiąc pnie drzewa. Siostra przegranego wdaje się w namiętny romans ze zwycięzcą i daje życie bękartowi, kontynuując zapoczątkowany przez ojców ciąg więzów krwi. Chłopiec początkowo wyrusza w świat, aby niebawem powrócić do miejsca swojego przeznaczenia.
Krowy to historia starego człowieka, który maluje straszne obrazy krów. W młodości, mistrz rąbania drew, ocalił życie, znacząc swoją skórę krwią innego. Być może w jego obrazach jest nauka. Być może maluje, w ucieczce przed śmiercią.
Krowy to historia człowieka, który się starzeje; mądrego i nieszczęsnego. Tego, który przetrwał.
Krowy to także opowieść o miłości zakazanej, zachłannej, niemal niemożliwej. To historia cienia i strachu.
Dziejąca się na przestrzeni stu lat histor.......
więcej