https://youtu.be/-mOoqe-oH4Y

Im starsi tym lepsi, rzec by się chciało. Czwarta płyta Profanacji to fajne, zaskakująco niebanalne punkowe piosenki i świetne teksty. Wielką gwiazdą już nie zostaną, ale ci co swoje wiedzą, docenią ich i tym razem.

Domena Profanacji od lat 20-stu kilku, to błyskotliwe literacko liryki na tematy nie zawsze wesołe. Ocierające się o czarny humor (rzut oka na okładkę); czasami celnie i krytycznie oceniające kolorowe atrybuty współczesność, a czasami tylko własne miejsce w życiowym kabarecie. Nieprzypadkowo lider zespołu Arek Bak, jest uważany za jednego z lepszych tekściarzy współczesnego punk rocka i do dziś za ikonę ma Kurta Vonneguta.

Nowością jest za to fakt, że Profanacja, znana ze skłonności do przekory, na „Nie zdarza się” wróciła do swych najbardziej punkowych korzeni. W składzie ograniczonym do tria (po odejściu basisty, wokalista Bąku, wrócił do czterech strun), Profanacja uświadomiła sobie, że w prostocie i spontaniczności tkwi siła i że Bad Brains (tzw. „idole” Profanacji) byli najlepszym zespołem na świecie. Ta płyta nieprzypadkowo nazywa się „Nie zdarza się” jako nawiązanie do pierwszego, całkiem legendarnego już materiału zespołu z 1990 roku.

Nowe piosenki wpadają w ucho (patrz znany już ze składanki „Ostry dyżur vol 4”, kawałek „Pod latarniami”), ale dla tych którzy lubią tylko te numery, które już słyszeli, zespół ma też niespodziewaną wersję „Kameleonów” i wciąż ironicznie bluźnierczego „Pielgrzyma” poświęconego Najsławniejszemu Ze Wszystkich Polaków.

Płyty z mądrymi piosenkami zdarzają się tak rzadko, że można wręcz zwątpić w ich istnienie. Należy więc korzystać z rzadkiej okazji posłuchania zespołu który ma coś do powiedzenia.

Dyskografia
„Zdarza się” 1990, reedycja 2006
Światowątpliwośi 2003
Znak 2005
Nie zdarza się 2009