„Wielki Romantyk” ery big beatu - dusza zespołu Czerwone Gitary, charyzmatyczny solista, autor popularnej muzyki filmowej, kompozytor największych polskich przebojów minionych kilku dekad.

Seweryn Krajewski (ur. 1947) rozpoczął zawodową karierę muzyczną w grupie Pięciolinie w Gdańsku. Kiedy do formacji dołączył Krzysztof Klenczon przekształciła się ona w Czerwone Gitary. Był styczeń 1965 roku - przez kolejne pięć lat Czerwone Gitary były najpopularniejszym zespołem polskiej sceny młodzieżowej, używając jako swojej wizytówki hasła: „Gramy i śpiewamy najgłośniej w Polsce!”. Już w niecały rok po założeniu grupa zdobyła pierwsze miejsce w plebiscycie prestiżowego miesięcznika Jazz w kategorii zespołów wokalno-instrumentalnych, zaś w rok później powtórzyła ten sukces.

Czerwone Gitary zdobywały liczne nagrody, m.in. na kolejnych festiwalach opolskich (gdzie w 1967 roku Polska Federacja Jazzowa przyznała nagrodę za kompozycję Sewerynowi Krajewskiemu). Doszło do tego wyróżnienie najważniejszego amerykańskiego pisma bran żowego, Billboard (w 1969 roku) i „Złoty Mikrofon” amerykańskiej polonii dla „najpopularniejszego polskiego wykonawcy”. Kolejne albumy Czerwonych Gitar zdobywały status „Złotej płyty” i biły rekordy sprzedaży. Repertuar grupy tworzyli obaj równorzędni liderzy - Seweryn Krajewski oraz Krzysztof Klenczon. Ten pierwszy utożsamiany był zazwyczaj z „romantycznym” obliczem zespołu (Anna Maria), lecz był on także autorem wielu rock’n’rollowych przebojów, m.in. Nie zadzieraj nosa i Takie ładne oczy.

Po odejściu Krzysztofa Klenczona w 1970 roku Seweryn Krajewski panował w Czerwonych Gitarach niepodzielnie. W ciągu kolejnych lat istnienia zespołu skomponował takie przeboje, jak Ciągle pada, Płoną góry, płoną lasy, Mam dobry dzień, Słowo jedyne - ty, Port piratów, Trzecia miłość - żagle, Niebo z moich stron czy Wschód słońca w stadninie ko.......
więcej