Yasuharu Konishi – czyli Pizzicato One zadebiutował w 1985 r. w Japonii jako członek grupy Pizzicato Five. Zespół wydal wówczas singiel Audrey Hepburn Complex, czym rozpoczął swoją działalność artystyczną skoncentrowaną głównie na coverach europejskich przebojów lat 60. W 1987 r. Pizzicato Five podpisali kontrakt z CBS Sony, które wydało ich kolejne trzy albumy. Zespół jednak nie przedarł się do szerszej świadomości odbiorców, pozostając zjawiskiem niszowym. Zmianę przyniosły lata 90., kiedy wyszedł kolejny album zespołu wydany tym razem przez Nippon Columbia. Z tamtego czasu pochodzą The Year’s Girl (1991), Sweet Pizzicato Five (1992) i Bossa Nova 2001 (1993). W 1994 r. miał miejsce amerykański debiut grupy. W Stanach Zjednoczonych wyszły kolejne dwie płyty: Five by Five i Made in USA (Matador).
W 2001 r. Yasuharu Konishi opuścił zespół. Od tamtej pory pracuje sam jako producent, a także jako DJ, autor muzyki dla telewizji i menedżer własnej wytwórni płytowej. Ostatnio występował z Maezono Naoki Group, która opracowuje nowe aranżacje największych hitów japońskiej muzyki pop. W zespole tym Konishi występował jako pianista. Obecnie wychodzi właśnie jego pierwszy solowy album, na którym artysta przybiera pseudonim Pizzicato One. Tytuł albumu to One And Ten Very Sad Songs.

Jako Pizzicato One Yasuharu Konishi przedstawia jedenaście piosenek (dwunastym utworem jest kompozycja instrumentalna), do których dotarł dzięki Internetowi. Nie ruszając się z Tokio, Konishi najpierw wyszukiwał piosenki przez Myspace i Facebook, a następnie, również drogą elektroniczną, kontaktował się z artystami. W ten sam sposób negocjował warunki wykorzystania ze ścieżek i w następnej kolejności nad nimi pracował.
Na płycie zabrzmią głosy takich artystów, jak: Marlena Shaw, Marcos Valle, Wouter Hamel, Maia Hirasawa, Gwyneth Herbert i Christopher Smith.
Głównym kryterium doboru utworów był tekst poetycki. Jak zauważył sam Konishi, w ostatnich latach.......
więcej