Debussy bliższy jest ekspresjonizmowi wczesnego Schoenberga niż zmysłowym brzmieniom muzyki Chopina czy ekstrawaganckiej wirtuozerii Liszta, choć jego twórczość wciąż wpisywana jest w linię tradycji muzyki XIX wieku. Aspekt ten jest bardzo często pomijany w interpretacjach utworów Debussy’ego. Sam kompozytor starał się być w jak najmniejszym stopniu postrzegany w kategoriach muzycznego impresjonizmu, twierdząc, że raz nadana etykieta zaciąży na odbiorze jego muzyki. Zamiast więc tytułować kolejne ze swoich 24 preludiów, stwierdził jedynie, że są one przykładem manifestacji indywidualnego podejścia do muzyki. „Muzyka jest wolna. To sztuka bez granic – emanuje powietrzem, niebem, wiatrem i morzem”. Tak też podchodzi do utworów tego kompozytora Aleksiej Lubimov. Na płycie, oprócz Preludiów, znalazły się także Nokturny w transkrypcji Ravela na dwa fortepiany oraz również zaaranżowane na ten skład Preludium do popołudnia fauna.
Préludes Premier Livre (1909/10)
1 Danseuses de Delphes Lent et grave
2 Voiles Modéré
3 Le vent dans la plaine Animé
4 “Les sons et les parfums tournent dans
l’air du soir” Modéré
5 Les collines d’Anacapri Très modéré
6 Des pas sur la neige Triste et lent
7 Ce qu’a vu le vent d’ouest Animé et tumultueux
8 La fille aux cheveux de lin Très calme
et doucement expressif
9 La sérénade interrompue Modérément animé
10 La cathédrale engloutie Profondément calme
11 La danse de Puck Capricieux et léger
12 Minstrels Modéré
Trois Nocturnes
Transcription pour 2 Pianos 4 mains par Maurice Ravel (1909)
13 Nuages
14 Fêtes
15 Sirènes