Wolność jazzu i łatwość popu, to dwa główne elementy kształtujące muzykę DePhazz, zespołu często nazywanego ojcami chrzestnymi lounge.
Na ich najnowszej płycie, zatytułowanej Audio Elastique, słuchacze dostają swingująco-akustyczny kolaż stworzony przy pomocy klasycznych delikatnych piosenek (Männer die Pokale küssen, Not Sally), wgniatających beatów (The Ball Is My Friend) i czystego jazzu (Prelude). Prawdopodobnie najlepsze określeniem brzmienia tych szesnastu nowych kompozycji z Audio Elastique to „organiczna muzyka elektroniczna". Całość została sformatowana w charakterystycznym stylu Pita Baumgartnera (niemieckiego producenta stojącego na czele DePhazz), który można określić jako „wytnij i wklej".
Fragmenty brzmień zostały pocięte i wyjęte z typowego dla nich otoczenia i wklejone w zupełnie inne miejsca. Choć ten zabieg może wydawać się irytujący, okazuje się tworzyć idealną harmonię. Przefiltrowane, wzbogacone efektami, poprzestawiane, dają elastyczną atmosferę, idealnie pasującą na radiową antenę. Wzbogacone przez głosy wokalistów: Pat Appleton, Karla Friersona, Barbary Lahr i Sandie Wollasch, te akustyczne elementy przeradzają się w rytmiczny jazz lub radosny pop. Prowadzona przez Baumgartnera formacja DePhazz, zadebiutował w 1997 roku album Detunized Gravity. Audio Elastique jest dziewiątym w ich dorobku, a pojawia się po dwóch latach jakie upłynęły od wydania płyty Lala 2.0.